Niwchowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Myśliwi niwchijscy w tradycyjnych ubiorach

Niwchowie (dawna nazwa: Gilacy, własna nazwa: нивхгу) - autochotoniczny lud paleoazjatycki, zamieszkujący na wschodzie Rosji, głównie u ujścia rzeki Amur, a także na wyspie Sachalin. Liczba Niwchów wynosi 5162 (spis powszechny z 2002 r.). Posługują się głównie językiem rosyjskim, ale część (około 20%) zna jeszcze język niwchijski, należący do języków paleoazjatyckich, odmienny od wszystkich innych na Ziemi, prawdopodobnie spokrewniony tylko z językiem ajnu.

Niwchowie są potomkami najstarszej ludności zamieszkującej dolny bieg rzeki Amur. Pierwsze wzmianki o Niwchach pochodzą z XII-wiecznych kronik chińskich. Przez wiele lat ich ziemie należały do Chin, dopiero w XIX wieku znaleźli się pod władzą rosyjską.

Tradycyjnymi zajęciami większości tego narodu jest rybołówstwo i myślistwo, zaś mniejszość zajmuje się hodowlą reniferów, z czym związana jest sezonowa zmiana miejsca zamieszkania.

Kultura Niwchów przyjmowała wpływy z krajów, z którymi mieli oni kontakt: Japonii, Mandżurii, Chin i obecnie Rosji.

Niwchowie wyznają prawosławie i szamanizm, w którym istotną rolę odgrywa kult niedźwiedzia.

Zmiany populacji Niwchów:

rok liczba Niwchów
(dane spisowe)
1897 4549
1926 4076
1959 3717
1970 4420
1979 4397
1989 4673
2002 5162

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]