Nizina Amazonki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dorzecze Amazonki
Rzeka wśród amazońskich lasów deszczowych

Nizina Amazonki – nizina w Ameryce Południowej zajmującą obszar 3,5 mln km². Większość jej obszaru leży w dorzeczu Amazonki.

Nizina Amazonki leży w wilgotnym klimacie równikowym, gdzie występuje niska amplituda temperatur. Roczna suma opadów wynosi średnio 2000 mm.

Nizina graniczy z Andami na zachodzie, z Niziną Orinoko i Wyżyną Gujańską na północy oraz z Wyżyną Brazylijską na południu.

Charakterystycznymi roślinami dla lasów równikowych Niziny Amazonki są: palmy, kauczukowce, liany, klony oraz tulipanowce amerykańskie i orzesznice brazylijskie.

Charakterystycznymi zwierzętami dla Niziny Amazonki są: pumy, papugi, kapibary, tukany, kolibry, jaguary, oceloty, boa dusiciele, tapiry i małpy (kapucynki).

Duże obszary lasów równikowych w tym regionie pozostawały nietknięte i dopiero od niedawna są eksplorowane. Największe plemiona (dotychczas poznane) żyjące na Nizinie Amazonki to: Tikuna, Yanomami, Xavante oraz Guajajara. Drewno z Amazonii jest eksportowane do krajów Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych. Gorsze gatunki sprzedawane są na lokalnym rynku.

Średnio wycina się tam w ciągu 3 miesięcy tyle drzew co w Polsce przez 1 rok[potrzebne źródło]. Na obrzeżach lasów , gdzie jest klimat nieco korzystniejszy coraz częściej zakłada się pola uprawne , wycinając i wypalając las . Duże zniszczenia są również powodowane eksploatacją złóż mineralnych.

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg