No. 1 Squadron RAF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RAF roundel.svg No. 1 Squadron RAF
In omnibus princept
Historia
Państwo Wielka Brytania
Sformowanie 1 kwietnia 1911
Nazwa wyróżniająca 1
Dowódcy
Pierwszy kpt. Edward Maitland
Organizacja
Dyslokacja Netheravon, Bailleul, Fienvillers, Risalpur, Bagdad, Tangmere, Cottesmore
Podległość RFC, RAF
Rodzaj sił zbrojnych RAF

No. 1 Squadron RAF – brytyjska jednostka lotnicza utworzona w kwietniu 1911 w Royal Arsenal w Woolwich jako Air Battalion Royal Engineers.

W momencie reorganizacji i utworzenia Royal Flying Corps 12 maja 1912 roku jednostka została przemianowana na No. 1 Squadron, Royal Flying Corps. Pierwszym dowódcą został kapitan Edward Maitland. Do sierpnia 1914 roku jednostka była wyposażona tylko w balony obserwacyjne, które zostały przekazane do Royal Navy. Od tego tez momentu jednostka została wyposażona w samoloty Royal Aircraft Factory B.E.8 oraz Avro 504.

7 maja 1915 roku jednostka została przeniesiona na terytorium Francji. Piloci jednostki wykonywali zadania rozpoznawcze. 1 stycznia 1917 roku jednostka została przezbrojona w samoloty Nieuport 17, Nieuport 27 i z obserwacyjno-rozpoznawczej przemianowana na myśliwską.

W całym okresie I wojny światowej odniosła ponad 340 zwycięstw.

Łącznie w jednostce w okresie I wojny światowej służyło 32 asów myśliwskich m.in.[1]:

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Z Francji do Anglii jednostka powróciła w marcu 1919 roku. Formalnie została rozwiązana 20 stycznia 1920 roku. Następnego dnia została ponownie powołana do życia w Risalpur w Północno-Zachodniej Prowincji Pogranicznej, wówczas w Indiach. Na koniec stycznia 1920 roku jednostka została przeniesiona do Bagdadu. Jednostka brała udział w walkach z plemieniami irackimi, operowała z Bagdadu, aż do momentu jej rozwiązania w listopadzie 1926 roku.

Na początku 1927 roku jednostka została ponownie sformowana i powołana do istnienia w RAF Tangmere – Royal Air Force Station w Sussex. Baza ta stanowiła bazę jednostki, aż do 1939 roku, kiedy ponownie dywizjon znalazł się na terytorium Francji.

Dowódcy jednostki do 1920 roku[edytuj | edytuj kod]

Stopień Nazwisko Data objęcia stanowiska
major Edward Maitland 13 maja 1912
major Charles Longcroft 1 maja 1915
major Geoffrey Salmond 28 stycznia 1915
major Philip Joubert de la Ferté 15 sierpnia 1915
major G. F. Pretyman 24 listopada 1915
major G. C. St P. de Dombasle 24 grudnia 1916
major A. Barton-Adams 20 czerwca 1917
major W. E. Young 3 sierpnia 1918
major J. O. Andrews 21 stycznia 1920

Przypisy

  1. W nawiasach podano liczbę zwycięstw odniesionych przez każdego asa w opisywanej jednostce.
  2. Amerykański as myśliwski.
  3. Zestrzelony przez Harry’ego von Bülow-Bothkampa z Jasta 36, dostał się do niewoli, Zmarł w 1939 roku.
  4. Amerykański as, zmarł w 1983 roku w Chicago.
  5. Kanadyjski as. Zginął 7 kwietnia 1918, zestrzelony przez artylerię przeciwlotniczą.
  6. Łącznie 12 potwierdzonych zwycięstw powietrznych.
  7. Zginął w walce 15 czerwca 1918 roku.
  8. Łącznie 12 zwycięstw.
  9. www.theaerodrome.com 1 Squadron.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher F. Shores, Russell Guest: Above the trenches: a complete record of the fighter aces and units of the British Empire Air forces 1915-1920. London: Grub Street, 1990, s. 30. ISBN 0-948817-19-4.
  • Strony RAF: 1 Squadron (ang.). [dostęp 15 maja 2010].
  • The Aerodrome: 1 Squadron (ang.). [dostęp 15 maja 2010].
  • Air of Authority – A History of RAF Organisation: No 1 – 5 Squadron Histories (ang.). [dostęp 15 maja 2010].