No. 41 Squadron RAF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RAF roundel.svg No. 41 Squadron RAF
Seek and Destroy
Historia
Państwo RAF Coningsby Wielka Brytania
Sformowanie 14 lipca 1916
Nazwa wyróżniająca 41
Dowódcy
Pierwszy Major Joseph H.A. Landon
Działania zbrojne
Somme 1916, Arras, Cambrai 1917, Somme 1918, Bitwa o Anglię 1940,
Organizacja
Dyslokacja Gosport, St. Omet, Abeele, Léalvilliers
Podległość RFC, RAF

No. 41 Squadron RAF – brytyjska jednostka lotnicza utworzona 22 maja 1916 w Gosport głównie z części personelu No. 28 Squadron RAF jako No 41 Squadron RFC. 22 maja został rozwiązany, a na jego miejsce powołano "27 Reserve Squadron". 14 lipca 1916 roku dywizjon 41 został ponownie powołany do życia, z większości personelu 27 dywizjonu.

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie jednostka została wyposażona w samoloty Vickers F.B.5 'Gun Bus' i Airco D.H.2. We wrześniu 1916 roku została przezbrojona w Royal Aircraft Factory F.E.8. Od 15 października 1916 roku do końca wojny jednostka służyła na terytorium Francji. Przez cały czas I wojny światowej jednostka walczyła na froncie zachodnim. Brała udział m. in. w Bitwa nad Sommą, Bitwa pod Cambrai (1917). Na początku 1918 roku dywizjon został przezbrojony w samoloty Royal Aircraft Factory S.E.5, na których służyła do końca wojny i odniosła najwięcej zwycięstw. Po zakończeniu wojny jednostka pozostała na terytorium Europy do lutego 1919 roku kiedy to powróciła do Wielkiej Brytanii do Tangmera. W końcu 1919 roku została rozwiązana.

No. 41 Squadron RAF w całym okresie I wojny światowej odniosła 246 zwycięstw powietrznych, w tym zniszczyła 134 samoloty wroga.

Łącznie w jednostce w okresie I wojny światowej służyło 17 asów myśliwskich m.in.:

William Gordon Claxton (37), Frederick McCall (32), William Ernest Shields (24), Eric John Stephens (13), Frank Soden (11), Russell Winnicott (10), Geoffrey Hilton Bowman (9), Roy W. Chappell (9), Alfred Hemming (8), Frank H. Taylor (8), Ernst Davis (7), Malcolm MacLeod (7), Stanley Asa Puffer (7), Harry Ellis Watson (6), Loudoun MacLean (5), Meredith Thomas (5), William Gillespie (5).

Dowódcy jednostki do 1919 roku[edytuj | edytuj kod]

Stopień Nazwisko Data objęcia stanowiska
major Joseph H.A. Landon lipiec 1916
major Frederick J. Powell 7 sierpnia 1917
major Geoffrey Hilton Bowman 2 lutego 1918

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W okresie I wojny światowej na 17 asów myśliwskich w szeregach dywizjonu aż 10 było pochodzenia kanadyjskiego. Wśród nich w pierwszej piątce najskuteczniejszych pilotów było 4 Kanadyjczyków i 1 Australijczyk - Eric John Stephens.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher F. Shores, Russell Guest: Above the trenches: a complete record of the fighter aces and units of the British Empire Air forces 1915-1920. London: Grub Street, 1990, s. 34. ISBN 0-948817-19-4.
  • Strony RAF: 41 Squadron (ang.). [dostęp 4 września 2010].
  • The Aerodrome: 41 Squadron (ang.). [dostęp 4 września 2009].