Nobuaki Kakuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kickboxing pictogram.svg Nobuaki Kakuda
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1961
Sakai, Japonia
Obywatelstwo  Japonia
Wzrost 174 cm
Masa ciała 90 (2005) kg
Styl walki karate
Kategoria wagowa K-1 WGP
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 16
Zwycięstwa 10
Przez nokauty 6
Porażki 5
Remisy 1

Nobuaki Kakuda (jap. 角田信朗 Kakuda Nobuaki?, ur. 11 kwietnia 1961 w Sakai)japoński karateka, kick-boxer, działacz sportowy oraz sędzia sportów walki.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

1980-1993[edytuj | edytuj kod]

Karate zaczął trenować będąc w szkole średniej. W 1980 roku, będąc na studiach przystąpił do tworzonego przez Kazuyoshi Ishiiego karate Seido-kaikan. Rok później, w wieku 21 lat, walczył na swoim pierwszym w karierze turnieju (Uniwersyteckie Mistrzostwa Kansai)[1].

Po ukończeniu studiów założył w Kobe własne dojo, ale po 2 latach zbankrutował. Następnie parał się wielu zajęć. Na utrzymanie zarabiał m.in. jako sprzątacz, kucharz, ochroniarz i pracownik budowlany[2]. W międzyczasie kontynuował treningi karate i startował z sukcesami w turniejach Seido-kaikan. Podczas K-1 Grand Prix 1993 wystąpił w walce pokazowej przeciwko utytułowanemu karatece Andy'emu Hugowi (został przez niego znokautowany ciosem kolanem). Karierę karateki zakończył po przegranej walce z Michaelem Thompsonem podczas Karate World Cup '93.

W okresie 1991-1993 Kakuda występował w RINGS, organizacji promującej puroresu, czyli japońską odmianę wrestlingu[1].

K-1[edytuj | edytuj kod]

Nobuaki Kakuda sędziuje finałową walkę K-1 WGP 2008

W 1993 roku Kazuyoshi Ishii założył K-1. Wkrótce do organizacji tej dołączył Kakuda, któremu Ishii powierzył funkcję sędziego ringowego. W roli tej Kakuda zadebiutował w marcu 1995 roku, będąc arbitrem pojedynku między Andym Hugiem i Mikiem Bernardo. Cztery miesiące później Kakuda zadebiutował również jako zawodnik. Podczas gali K-1 Legend 1995 znokautował znanego z UFC Joe Sona. Mierzący zaledwie 174 cm wzrostu Kakuda był jednym z najniższych zawodników w historii K-1 World GP.

W 2003 roku, po walce z Musashim, Kakuda ogłosił zakończenie kariery kick-boxera. Nadal sędziował jednak walki K-1. Na ring powrócił raz jeszcze w 2005 roku − w wieku 44 lat. W ćwierćfinale K-1 GP Azji w Seulu przegrał z byłym Yokozuną Akebono Tarō. Było to jedyne zwycięstwo emerytowanego sumity w jego 9 walkach w K-1[3]. Kakuda powetował sobie tę porażkę już dwa miesiące później, gdy w Paryżu znokautował w 56 sekund amerykańskiego zawodnika MMA Mavricka Harveya. Swoją trzecią po powrocie, a zarazem ostatnią walkę w karierze stoczył we wrześniu 2005 roku. Przegrał wtedy z Australijczykiem George'em Longinidisem przez jednogłośną decyzję.

W 2003 roku, gdy w wyniku prokuratorskich zarzutów z K-1 odszedł Ishii, Kakuda został współwłaścicielem organizacji. Ponadto pełnił funkcję producenta wykonawczego oraz przewodniczącego komitetu regulaminowego K-1. Nadal sędziował ważniejsze walki, będąc najstarszym sędzią ringowym w K-1[4]. W 2012 roku organizacja została sprzedana.

Kakuda aktywnie działa w środowisku karate. Jest wiceprzewodniczącym Seido-kaikan Organization[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 1991: 6-te Ogólnojapońskie Mistrzostwa Karate - 2. miejsce
  • 1990: Point & KO Japan Karate Championships - 3. miejsce
  • 1988: Point & KO Japan Open Tournament - 2. miejsce

Działalność pozasportowa[edytuj | edytuj kod]

Nobuaki Kakuda cieszy się w Japonii statusem celebryty. Występuje w licznych show i programach telewizyjnych[4]. W swoim dorobku ma kilka ról filmowych.

W 2001 roku pobił rekord Guinnessa w łamaniu kijów baseballowych. W ciągu jednej minuty kopiąc prawą nogą złamał ich 27. Rok później pobił własny rekord łamiąc 33 kije[2].

Jest utalentowanym tancerzem. W 2006 roku w parze z Mariko Kodama zwyciężył w japońskiej edycji Tańca z gwiazdami.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Organization Egzecutive (jap.). [dostęp 30 sierpnia 2008].
  2. 2,0 2,1 Judit Kawaguchi: Nobuaki Kakuda (ang.). [dostęp 30 sierpnia 2008]. [zarchiwizowane z adresu 2012-12-19].
  3. Monty DiPietro: Choi Wins K-1 Asian GP (ang.). [dostęp 30 sierpnia 2008].
  4. 4,0 4,1 Monty DiPietro: K-1's New Stars Shine in Las Vegas (ang.). [dostęp 30 sierpnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]