Noc ołówków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Noc ołówków (hiszp. la noche de los lápices) - seria porwań uczniów szkół średnich, które miały miejsce nocą 16 września 1976 roku i w dniach późniejszych, w mieście La Plata w Argentynie. Ta zbrodnia jest jedną z najbardziej znanych przejawów represji argentyńskiej dyktatury w ramach planu Procesu Reorganizacji Narodowej. "Zniknięcia" (desapariciones) dotyczyły uczniów, w większości niepełnoletnich.

Sprawa ujrzała światło dzienne w 1985 roku, po świadectwie Pablo Díaza (jednego z ocalałych) w Juicio a las Juntas (Sądzie do Spraw Junt). Pablo Diaz uczestniczył w pisaniu scenariusza, który w 1987 roku przeniósł wydarzenia Nocy ołówków na ekrany kin.

Jedynie trzech porwanych uczniów przeżyło późniejsze tortury i prześladowania ze strony dyktatury. Chociaż pewne grupy emerytowanych wojskowych zaprzeczają przedstawionym faktom, Państwo Argentyńskie uznaje udział reżimu rządzącego Argentyną w tej zbrodni.

Powody[edytuj | edytuj kod]

Ofiary były w większości działaczami bądź byłymi działaczami Związku Uczniów Liceów (Unión Estudiantil Secundaria - UES) La Platy, ta organizacja (wraz z innymi) sprzeciwiła się w 1975 roku decyzji Ministerstwa Robót Publicznych, która podwoiła cenę biletu uczniowskiego (cynicznie zachowano zniżkę, którą działacze Związku wywalczyli pół roku wcześniej). Chociaż oficjalnie żaden dokument nie dowodzi, że "zniknięcia" były spowodowane sprzeciwem w sprawie biletów, a dwóch porwanych, którzy przeżyli zaprzecza istnieniu bezpośredniego związku między porwaniami a tym konkretnym działaniem UES, to różne świadectwa ocalałych w CONADEP (Comisión Nacional sobre la Desaparición de Personas - Państwowa Komisja Do Spraw Zniknięć Osób) jak i w Juicio a las Juntas uznają tę teorię za słuszną. Powszechnie uważa się, że sprzeciw był sztucznie wywołanym przez rząd pretekstem.

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

Cel operacyjny został wykonany przez Batallón 601 służb wojskowych i policję prowincji Buenos Aires, dowodzone wówczas przez generała Ramona Campsa.

Porwanymi byli[1][2]:

Imię i nazwisko Wiek (w 1976) Data zniknięcia Obecny Stan Uwagi
Claudio de Acha 17 lat 16 września 1976 Zaginiony Został porwany w domu Horacio Hungaro.
Gustavo Calotti 18 lat 8 września 1976 Ocalały Chociaż został porwany 8 września, uważa się go za ofiarę Nocy Ołówków, ponieważ wielu porwanych było jego kolegami ze szkoły i przeszedł z nimi przez miesiące więzienia i tortury.[3].
Maria Clara Cicchini 18 lat 16 września 1976 Zaginiona Została porwana razem z Maríą Claudią Falcone.
Pablo Díaz 18 lat 21 września 1976 Ocalały W 1985 upublicznił zbrodnię przed Juicio a las Juntas.
María Claudia Falcone 16 lat 16 września 1976 Zaginiona Została porwana w domu babci wraz z Maríą Clarą Ciochinni, która z nią mieszkała.
Francisco López Muntaner 16 lat 16 września 1976 Zaginiony
Patricia Miranda 17 lat 17 września 1976 Ocalała Została porwana 17 września. Była uczennicą Liceum Sztuk Pięknych, nie działała politycznie, nie uczestniczyła w akcji sprzeciwu wobec podwyżkom cen biletów. Była więziona w tajnych ośrodkach zatrzymań w Arana, Pozo de Quilmes, Valentin Alsina i w więzieniu Devoto, gdzie pozostała, aż do marca 1978.
Emilce Moler 17 lat 17 września Ocalały
Daniel A. Racero 18 lat września 1976 Zaginiony
Horacio Ungaro 17 lat 16 września 1976 Zaginiony

Według CONADEP[4] policja Buenos Aires przygotowała operację w ramach represji wobec uczestników akcji przeciw podwyżkom cen biletów uczniowskich, rozważaną przez siły zbrojne jako "przewrót w szkołach" oraz że "porwana młodzież została wyeliminowana po zabójstwach w różnych tajnych ośrodkach zatrzymań, m.in.: Arana, Pozo de Banfield, Pozo de Quilmes, Jefatura de Policía de la Provincia de Buenos Aires (Kierownictwo Policji Prowincji Buenos Aires) i Komisariaty 5a., 8a., y 9a. w La Plata i 3a. de Valentín Alsina, w Lanús, oraz el Polígono de Tiro de la Jefatura de la Provincia de Buenos Aires" (Poligon Strzelniczy Kierownictwa Policji Prowincji Buenos Aires).

Kultura powszechna[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenia Nocy Ołówków zekranizowano. Reżyserem Nocy Ołówków został Héctor Olivera.

Kanaryjski piosenkarz Rogelio Botanz napisał pieśń na podstawie zeznań Pablo Díaza, jej tytuł to Noche de los Lápices.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]