Nocek ostrouchy
| Nocek ostrouchy | |
| Myotis blythii[1] | |
| (Tomes, 1857) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nietoperze |
| Rodzina | mroczkowate |
| Rodzaj | Myotis |
| Gatunek | nocek ostrouchy |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Nocek ostrouchy, nocek ostrouszny (Myotis blythii) – gatunek ssaka z rzędu nietoperzy z rodziny mroczkowatych.
Spis treści |
[edytuj] Wygląd
Morfologicznie bardzo podobny do nocka dużego, lecz nieznacznie od niego mniejszy. Krótszy pyszczek, ogon dłuższy, i krótsze wąskie uszy.
Wymiary:
Długość głowy wraz z tułowiem: 6,3—7,8 cm,
Ogon: 4,6—6,1 cm,
Waga: 19,7—28 g.
[edytuj] Występowanie
Południowa i środkowa Europa oraz południowo-zachodnia Azja. Północna granica zasięgu występowania w Europie sięga do północnej Ukrainy i Słowacji oraz administracyjnych granic Polski. Do niedawna jego skrajnie północne stanowisko znajdowało się w Jaskini Bielskiej (Tatry Bielskie), 6 km od granicy z Polską. Pierwszego w Polsce stwierdzenia tego nietoperza dokonano 12 października 2005, kiedy to w otworze Jaskini Czarnej (Tatry Zachodnie) dr Krzysztof Piksa z Akademii Pedagogicznej w Krakowie złowił w rozstawioną tam sieć dorosłego samca nocka ostrousznego.
[edytuj] Biotop
Zamieszkuje głównie w osiedlach ludzkich, latem kryjąc się na dużych strychach, wieżach kościelnych i w innych budowlach. Zimuje w piwnicach, opuszczonych kopalniach, w jaskiniach. Wybiera miejsca, gdzie temperatura nie spada w zimie powyżej kilku stopni Celsjusza. Sen zimowy trwa od września (lub października, gdy jesień jest ciepła) do kwietnia. Na południu Europy podziemia są wykorzystywane również jako kryjówki letnie. Miejscami żerowania nocka ostrousznego są najczęściej łąki i murawy z wysoką trawą, jak również inne tereny otwarte.
[edytuj] Tryb życia
Często tworzy kolonie (niekiedy wspólnie z nockiem dużym), przy czym zwykle są to kolonie samic, samce żyją samotnie. Żywi się owadami, głównie prostoskrzydłymi z rodziny pasikonikowatych, które zbiera ze źdźbeł traw, oraz liści i pędów innych roślin zielnych. Na polowanie wylatuje nocą, po zapadnięciu ciemności. Polując lata wolno i dosyć nisko, najczęściej nad łąkami i murawami.
[edytuj] Rozród
Samica rodzi 1 młode, po ciąży trwającej około 5-6 tygodni. Rodzi się one ślepe.
Przypisy
- ↑ Myotis blythii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Myotis blythii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myotis blythii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 grudnia 2007]
- Piksa K. 2006. First record of Myotis blythii in Poland (Chiroptera: Vespertilionidae). Lynx (Praha) 37: 197-200.
- Mały słownik zoologiczny.. Warszawa: "Wiedza Powszechna", 1991. ISBN 83-214-0637-8.
