Nomenclator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nomenclator (łac. wołający imię; od nomen- "imię" + calare - "wołać") – niewolnik lub sługa w starożytnym Rzymie zajmujący się obwieszczaniem nazwisk osób, które jego pan napotkał na ulicy, np. w trakcie prowadzenia kampanii wyborczej na któryś z urzędów. Nomenclator musiał się wykazywać dobrą pamięcią. W Średniowieczu urzędnik zajmujący się anonsowaniem osób przybywających na dwór, np. królewski lub papieski. Z czasem terminu "nomenclator" zaczęto używać w tytułach nazw np. glosariuszy.