Non violence

Non violence – (ang. non violence – bez przemocy, wym. non `vaɪələns, non wajelens) – strategia, doktryna walki politycznej polegająca na odrzuceniu stosowania przemocy lub groźby jej użycia w każdych warunkach i okolicznościach – bierny opór. Propagatorem i zwolennikiem tego podejścia był Mahatma Gandhi. Współcześnie teorię non violence rozwija Gene Sharp, którego publikacje miały wpływ na działania licznych antyrządowych ruchów społecznych na świecie takie jak m.in.: serbski Otpor!, gruzińska Kmara, ukraińska Pora czy Białoruski Ruch Oporu "Żubr".

Przykłady zastosowania non violence na skalę masową:

• reakcja na delegalizację "Solidarności";
• działania norweskiego ruchu oporu w latach II wojny światowej;
• zachowanie społeczeństwa czechosłowackiego po zdławieniu Praskiej Wiosny w 1968;
• walka Afroamerykanów o równouprawnienia pod kierunkiem M. L. Kinga.

Istnieje ponad 200 metod zastosowania non violence, do których zaliczane są m.in.:

• strajki, protesty, marsze uliczne
• petycje
• bojkot polityczny i ekonomiczny
• odmowa respektowania praw uznanych za niesprawiedliwe
• obywatelskie nieposłuszeństwo

Bibliografia

• Słownik polityki. pod red. M. Bankowicz
• Jean Marie Muller: Strategia politycznego działania bez stosowania przemocy.
• Gene Sharp: Od dyktatury do demokracji. Drogi do wolności.

Linki zewnętrzne

• Ruch Wolność i Pokój