Norbert z Xanten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Norbert z Xanten O.Praem.
arcybiskup
Norberts.jpg
Data urodzenia ok. 1080
Xanten
Data śmierci 6 czerwca 1134
Magdeburg
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 1582
przez Grzegorza XIII
Data kanonizacji 1621
przez Grzegorza XV
Wspomnienie 6 czerwca i 24 kwietnia (przeniesienie relikwii)
Atrybuty anioł z mitrą, diabeł u stóp, gałązka palmy, kielich, model kościoła, monstrancja, pająk
Patron Pragi, zakonu norbertanów, sióstr norbertanek oraz wszystkich wspólnot jego imienia
Szczególne miejsca kultu Praga
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Norbert z Xanten (ur. ok. 1080 w Xanten, zm. 6 czerwca 1134 w Magdeburgu) – od 1126 do 1134 arcybiskup Magdeburga, założyciel zakonu norbertanów (premonstratensi, O.Praem.), święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Nadrenii Północnej-Westfalii, w znamienitej rodzinie. Jego ojciec był wysokim urzędnikiem na dworze arcybiskupa Kolonii, gdzie do szkoły katedralnej uczęszczał sam Norbert. Został dworzaninem cesarza Henryka V. Gdy w 1115 papież Paschalis II, w związku ze sporem o inwestyturę rzucił klątwę na cesarza, Norbert opuścił dwór swojego pana i udał się do Xanten. Nie przyjął ofiarowanego mu przez cesarza biskupstwa Cambrai i wstąpił do zakonu benedyktynów w Siegburgu, tam też przyjął święcenia kapłańskie. Stał się jednym z tzw. „kapłanów wędrujących”, którzy propagowali reformy papieża Grzegorza VII. Terenem jego wędrówek stała się Galia. W Boże Narodzenie 1121 powołał do życia nowe zgromadzenie zakonne – zakon Kanoników Regularnych Ścisłej Obserwy (norbertanie). Zwalczał wiele mnożących się herezji antyeucharystycznych. W 1126 został arcybiskupem Magdeburga.

Św. Norbert podtrzymywał pretensję metropolii magdeburskiej do ziem polskich. Wytoczył biskupom polskim proces przed Kurią Rzymską. W 1133 uzyskał bullę papieską, która znosiła tytuł metropolii Gniezna, a diecezje polskie uzależniała odtąd od metropolii w Magdeburgu. Papież Innocenty II w 1136 wycofał tę bullę (zob. bulla gnieźnieńska).

Relikwie

Relikwie Norberta z Xanten znajdują się w klasztorze na Strahowie w Pradze, dokąd zostały sprowadzone w czasie kontrreformacji w 1627 roku[1].

Kanonizacja

W 1582 papież Grzegorz XIII zatwierdził kult Norberta, natomiast na cały Kościół katolicki rozszerzył go papież Grzegorz XV w 1621 roku przez „kanonizację równoważną”[2].

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (6 czerwca).

Patronat

Jest patronem Pragi, zakonu norbertanów, sióstr norbertanek oraz wszystkich wspólnot jego imienia.

Ikonografia

W ikonografii ukazywany jest w stroju biskupim, w mitrze, z krzyżem w dłoni.

Jego atrybutami są m.in.: anioł z mitrą, diabeł u stóp, gałązka palmy, kielich, model kościoła, monstrancja, pająk.

Zakony norbertanów[edytuj | edytuj kod]

Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest ok. 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też Polka, bł. Bronisława z Krakowa. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126

Norbertanki założyły w Polsce pierwszy klasztor na Zwierzyńcu w Krakowie w 1162 roku[3]. W 1193 Celestyn III przejął nowo zorganizowany klasztor norbertanek w Strzelnie pw. Najświętszej Marii Panny, pod opiekę Stolicy Apostolskiej[4].

Obecnie jest ich na świecie 172 w 6 domach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]