Norbertanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Norbertanie
Herb zakonu
Pełna nazwa Kanonicy Regularni Zakonu Premonstratensów
Nazwa łacińska Candidus et Canonicus Ordo Praemonstratensis
Skrót zakonny O.Praem.
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Norbert z Xanten
Data założenia 1120
Data zatwierdzenia 1126
Przełożony Thomas Handgrätinger
Liczba członków 1257 (2010)[1]
> Strona internetowa
Habit norbertański

Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w roku 1120[2] przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laonu we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna z Hippony.

Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest ok. 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też Polka, błogosławiona Bronisława. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126.

Norbertanki założyły w Polsce pierwszy klasztor na Zwierzyńcu w Krakowie w roku 1250. Obecnie jest ich w świecie 172 w 6 domach[3].

Przypisy

  1. Norbertanie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 426. ISBN 978-84-9819-814-0.
  3. Wolfgang Grassl, Culture of Place: An Intellectual Profile of the Premonstratensian Order. Nordhausen: Bautz, 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]