Norma operatorowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Norma operatorowa – norma w przestrzeni operatorów liniowych i ciągłych między dwiema ustalonymi przestrzeniami unormowanymi. Jeżeli X i Y są przestrzeniami unormowanymi to wzór
określa normę w przestrzeni
operatorów liniowych i ciągłych określonych na X i wartościach w Y.
Zachodzą ponadto następujące równości
przy czym ostatnie dwie mają sens w przypadku, gdy X ma co najmniej jeden wymiar.
Przestrzeń
jest przestrzenią Banacha wtedy i tylko wtedy, gdy
jest przestrzenią Banacha.
Bibliografia [edytuj]
- John B. Conway: A course in functional analysis. New York: Springer-Verlag, 1990, s. 67. ISBN 0387972455.

