Norma sankcjonująca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Norma sankcjonująca – składa się z hipotezy i dyspozycji[1]. Hipoteza określa fakt naruszenia normy sankcjonowanej, a dyspozycja jest właściwą sankcją przedstawioną jako sposób postępowania.

Ma ona szczególne zastosowanie w prawie karnym, które zasadniczo posługuje się dwoma typami norm: sankcjonowaną i sankcjonującą. Jest tak, gdyż prawo karne to zespół norm o charakterze powninnościowym - nakazów i zakazów, których przekroczenie jest zagrożone sankcją karną.

Norma sankcjonująca skierowana jest zawsze do organów władzy publicznej, ponieważ tylko oni posiadają odpowiednie kompetencje, by stwierdzić naruszenie normy sankcjonowanej oraz wystosować odpowiednie sankcje wobec naruszyciela[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Pojęcie i istota sankcji w teorii prawa. W: Mirosław Wincenciak: Sankcje w prawie administracyjnym i procedura ich wymierzania. Wolters Kluwer Polska, 2008, s. 18-19, seria: Monografie - Wolters Kluwer Polska. ISBN 8375269247. [dostęp 2013-12-12].