Norman Schwarzkopf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herbert Norman Schwarzkopf Jr.
Stormin' Norman, The Bear
Herbert Norman Schwarzkopf Jr.
generał generał
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1934
Trenton
Data i miejsce śmierci 27 grudnia 2012
Tampa
Przebieg służby
Lata służby 19561991
Siły zbrojne United States Department of the Army Seal.svg United States Army
Stanowiska d-ca I Korpusu US Army, głównodowodzący Centralnym Dowództwem US Army
Główne wojny i bitwy wojna wietnamska
inwazja na Grenadę
I wojna w Zatoce Perskiej
Odznaczenia
Combat Infantry Badge Army Airborne Master Parachutist Badge Army Staff Identification Badge Office of the Joint Chiefs of Staff Identification Badge Office of the Secretary of Defense Identification Badge United States Central Command Badge
Defense Distinguished Service Medal  (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Distinguished Service Medal - czterokrotnie (Stany Zjednoczone)
Navy Distinguished Service Medal  (Stany Zjednoczone) Air Force Distinguished Service Medal  (Stany Zjednoczone) Medal Straży Wybrzeża za Wybitną Służbę  (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Srebrna Gwiazda - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Defence Superior Service Medal (USA) Legia Zasługi (USA) Zaszczytny Krzyż Lotniczy  (Stany Zjednoczone)
Valor device.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Brązowa Gwiazda z odznaką waleczności - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Purpurowe Serce - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Meritorious Service Medal – siedmiokrotnie Air Medal – dziewięciokrotnie
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Medal Pochwalny Sił Lądowych - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Meritorious Unit Commendation Army of Occupation Medal National Defense Service Medal Armed Forces Expeditionary Medal Vietnam Service Medal Army Service Ribbon Army Overseas Service Ribbon Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Gallantry Cross (Wietnam Płd.) Medal Honoru Wietnamskich Sił Zbrojnych (Wietnam Płd.) Civil Actions Medal (Wietnam Płd.) Vietnam Campaign Medal (Wietnam Płd.)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Norman Schwarzkopf w Wikicytatach

Herbert Norman Schwarzkopf, Jr.[1] (ur. 22 sierpnia 1934 w Trenton, zm. 27 grudnia 2012 w Tampie) – amerykański generał, naczelny dowódca United States Central Command na Bliskim Wschodzie, Afryce Północnej i Centralnej Azji (1988–1991), dowódca międzynarodowych sił koalicji antyirackiej podczas I wojny w Zatoce Perskiej (1991).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie pochodzenia niemiecko-angielskiego jako syn generała armii amerykańskiej Herberta Normana Schwarzkopf'a Seniora i Ruth Alice Bowman, ze strony której był potomkiem Indianki Pokahontas[2]. Wspólnie z mającym stopień generała brygady ojcem młody Norman podróżował wraz z nim w latach 1946-1951 m.in. na Bliski Wschód, gdzie ojciec pełnił funkcję doradcy militarnego szacha Iranu. Norman Schwarzkopf wstąpił do akademii wojskowej w Valley Forge, a następnie - podobnie jak ojciec - został kadetem w United States Military Academy at West Point. Ukończył ją w 1956 i jako podporucznik piechoty został odkomenderowany na służbę w armii USA w Niemczech Zachodnich. W 1964 uzyskał tytuł magistra inżynierii mechanicznej na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles. W 1965 zgłosił się na ochotnika na służbę podczas wojny wietnamskiej, podczas której był doradcą wojskowym dywizji powietrznodesantowej walczącej w szeregach wojsk Wietnamu Południowego. Został odznaczony wówczas Purpurowym Sercem za wyróżnienie się męstwem[3] podczas walk. Walczył w Wietnamie w okresie 1965-1966 i 1969-1970.

Powróciwszy z Wietnamu Schwarzkopf zastanawiał się nad zakończeniem służby w armii, jednak porzucił ten zamiar, by wziąć udział w reorganizacji armii. Od 1972 do 1982 odbywał służbę wojskową w Republice Federalnej Niemiec, na Hawajach, Alasce i w różnych regionach Stanów Zjednoczonych. Rok 1983 przyniósł mu awans do stopnia generała dywizji i dowódcy 24. Zmechanizowaznej Dywizji Piechoty w Fort Stewart w Georgii. W październiku 1983 sprawując funkcję zastępcy dowódcy operacji - opracował plan wkroczenia wojsk amerykańskich na komunistyczną Grenadę. W 1984 dostał trzygwiazdkowy stopień generała broni, zaś 1985 objął dowództwo I Korpusu w Fort Lewis, a następnie zastępcą szefa sztabu ds. operacji w Pentagonie. W 1988 dosłużył się czwartej gwiazdki oraz został dowódcą sił interwencyjnych USA z kwaterą główną w bazie lotniczej w Tample na Florydzie, których zadaniem było przeprowadzanie akcji na Bliskim Wschodzie.

Gdy iracki dyktator Saddam Husajn dokonał szturmu na Kuwejt, 2 sierpnia 1990 Schwarzkopf wspólnie ze swoim sztabem znaleźli się w Rijadzie w Arabii Saudyjskiej, skąd przyszło mu dowodzić operacją o nazwie "Pustynna burza", która rozpoczęta 17 stycznia 1991 polegała na bombardowaniu przez 6 tygodni Iraku oraz kuwejckich pozycji wojskowych kontrolowanych przez Saddama. 24 lutego tego roku Schwarzkopf przypuścił atak lądowy sprawiając, że w ciągu zaledwie 100 godzin armie sprzymierzone ocaliły Kuwejt i przemaszerowały niemalże 200 kilometrów od granicy Iraku w jego głąb, jednak rozkaz ówczesnego amerykańskiego prezydenta George'a H. W. Busha zmusił generała do zaniechania ofensywy. Mimo, że Saddam Husajn zachował swój status polityczny, Schwarzkopfowi udało się zyskać sławę w rodzimym kraju jako autor zręcznie i odpowiednio przeprowadzonej operacji. Udzielił w radiu i telewizji mnóstwo wywiadów i cieszył się chwałą bohatera narodowego.[4]

Podczas kariery wojskowej Schwarzkopf otrzymał wiele odznaczeń. We wrześniu 1991 przeszedł na emeryturę. Był członkiem Mensy[5]. Zmarł 27 grudnia 2012 na Florydzie[6]. Po przejśiu w stan spoczynku napisał autobiografię NIe trzeba bohatera.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Nie trzeba bohatera • Generał H. Norman Schwarzkopf, autobiografia, Warszawa, 1993

Przypisy

  1. H. Norman Schwarzkopf, Peter Petre: Nie trzeba bohatera. tłum. Jerzy Łoziński. Warszawa: Ryton, 1993, s. 72-73.
  2. Wywód geanalogiczny
  3. Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 204
  4. Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 205
  5. Specialty Speaker Norman Schwarzkopf "Stormin Norman"
  6. Łukasz Golowanow: Nie żyje generał Norman Schwarzkopf.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]