Northrop F-89 Scorpion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Northrop F-89 Scorpion
Northrop F-89 Scorpion
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Northrop
Typ myśliwiec przechwytujący
Konstrukcja wolnonośny średniopłat o konstrukcji całkowicie metalowej
Załoga 2 (pilot i operator radaru)
Historia
Data oblotu 16 sierpnia 1948
Lata produkcji 1950 - 1959
Wycofanie ze służby 1968
Egzemplarze 1050
Dane techniczne
Napęd 2 silniki odrzutowe J-35-A-35
Ciąg 2 x 35.6 kN
Wymiary
Rozpiętość 20,0 m
Długość 16,4 m
Wysokość 5,4 m
Powierzchnia nośna 52,2 m²
Masa
Własna 11 250 kg (C)
Startowa 19 160 kg (C)
Osiągi
Prędkość maks. 1 025 km/h
Pułap 15 000 m
Zasięg 4 200 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
6 działek 20 mm (wersje A i B), niekierowane PR powietrze-powietrze "Mighty Mouse" (wersje D-H), kierowane PR Huges Falcon (wersje D-H), pociski nuklearne Douglas MB-1 Genie (wersja J)
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Northrop F-89 Scorpion - amerykański ciężki odrzutowy samolot myśliwski, mogący działać niezależnie od warunków pogodowych.

Skonstruowany jako bezpośredni następca ciężkiego nocnego samolotu myśliwskiego z II wojny światowej P-61 Black Widow. W USAF służył od 1948 do 1957 roku, później samoloty zostały przekazane jednostkom gwardii narodowej i zastąpione przez Convair F-102 Delta Dagger. W National Air Guard samolot służył do 1968 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp oznaczony jako „Projekt N-24” wytwórnia Northrop opracowała w rekordowym czasie niewiele przekraczającym 2 lata. Pierwszy lot miał miejsce 16 sierpnia 1948 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dwumiejscowy, dwusilnikowy, wolnonośny średniopłat konstrukcji całkowicie metalowej. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Kabina załogi ciśnieniowa, skonstruowana w układzie tandem. Załoga składała się z pilota i operatora radaru. Samolot posiadał prosty płat o obrysie trapezu. Usterzenie było klasyczne, wolnonośne. podwozie chowane w kadłubie i skrzydłach.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • N-24 – prototyp,
  • F-89A – pierwsza wersja produkcyjna, wyprodukowano zaledwie 48 egz.,
  • F-89B – zmodernizowana wersja wyposażona w układ lądowania JLS i autopilota, wyprodukowano 30 egz.,
  • F-89C – wersja ze zmodernizowanymi silnikami i awioniką, wyprodukowano 150 egz.,
  • F-89D – najbardziej rozpowszechniona wersja, zdemontowano działka i zastąpiono je niekierowanymi pociskami rakietowymi zamontowanymi w przedniej części gondol na końcach skrzydeł, wyprodukowano 682 egz.,
  • F-89E i F – nigdy produkowane seryjnie wersje z nowymi silnikami,
  • F-89G – wersja z nowym systemem kontroli ognia Hughes MA-1 oraz nowymi rakietami powietrze – powietrze GAR-1/GAR-2 Falcon,
  • F-89H – dalsza modernizacja systemu kontroli ognia i zwiększenie ilości przenoszonych rakiet Falcon,
  • F-89J – w tej wersji zrezygnowano z uzbrojenia w gondolach na końcach skrzydeł, zamiast tego samolot przenosił 2 nuklearne pociski powietrze-powietrze Douglas MB-1 Genie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Larry Davis, Dave Menard: F-89 Scorpion in action. Carrollton: Squadron/Signal Publications Inc., 1990. ISBN 0-89747-246-2.