Norwegowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Norwegowie
Norwegians (ethnicgroup).jpg
P. Tordenskjold  • N. H. Abel  • F. Stang  • H. Ibsen  • F. Nansen  • R. Amundsen  • E. Groven  • L. Ullmann
Liczebność ogółem
12 mln.
Regiony zamieszkania
 Norwegia:
4.135.400
 Stany Zjednoczone:
4,5 milliona
 Kanada:
432.515
 Brazylia:
150.000 - 350.000
 Argentyna:
50.000 - 200.000
 Szwecja:
44.773
 Dania:
15.782
Główne religie
luteranizm i niewierzący
Pokrewne grupy etniczne
Szwedzi, Duńczycy, Islandczycy, Farerowie, Niemcy

Norwegowie (norw. nordmenn) – naród germański żyjący głównie w Norwegii (ok. 4,2 mln) oraz w pozostałych krajach skandynawskich, USA (według różnych szacunków od 630 tys. do 3 mln), Kanadzie (ok. 170 tys.) i Australii. Schrystianizowani w X-XI wieku przeszli na luteranizm w XVI wieku i obecnie większość jest członkami państwowego kościoła ewangelicko-luterańskiego. Język norweski, którym posługują się Norwegowie posiada dwa przyjęte standardy zapisu: bokmål – oparty na duńskim i nynorsk – oparty na gwarach zachodniej części kraju.

Norwegowie wywodzą się z germańskich plemion zamieszkujących zachodnią Skandynawię. W VIII wieku rozpoczęli najazdy na północno-zachodnią Europę. Osiedlali się wtedy na Wyspach Owczych, w Szkocji, Irlandii, Islandii i na Grenlandii. Dotarli do Ameryki Północnej. Państwowość Norwegów sięga IX wieku. Od końca XIV wieku pozostawali pod duńską dominacją, a od 1814 pozostawali w związku ze Szwecją. Od 1905 Norwegia jest niezależnym państwem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]