Nosorożec sumatrzański
| Nosorożec sumatrzański | |
| Dicerorhinus sumatrensis[1] | |
| (G. Fischer, 1814) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nieparzystokopytne |
| Rodzina | nosorożce |
| Rodzaj | Dicerorhinus |
| Gatunek | nosorożec sumatrzański |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Nosorożec sumatrzański (Dicerorhinus sumatrensis) − ssak nieparzystokopytny z rodziny nosorożców, jedyny przedstawiciel rodzaju Dicerorhinus Gloger, 1841.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Borneo i Sumatra. Kiedyś zamieszkiwał zarówno w górskich jak i w nizinnych, tropikalnych lasach południowo-wschodniej Azji. Gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem. W ciągu ostatnich 15 lat jego liczebność zmniejszyła się o 50% i wynosi obecnie około 300 sztuk, z czego tylko 50 żyje w naturalnym środowisku, a pozostałe w rezerwatach. Sytuację tego gatunku pogarsza fakt, że żyje on w niewielkich, izolowanych populacjach narażonych na ciągle zwiększającą się antropopresję (między innymi wycinka dżungli) oraz kłusownictwo (w miarę wymierania populacji ceny za rogi proporcjonalnie rosną).
Charakterystyka [edytuj]
Jest to najmniejszy i jedyny owłosiony gatunek nosorożca o długości ciała ok. 200-250 cm i wysokości w kłębie ok. 100-130 cm. Waga ok. 800 kg, maksymalnie do 1000 kg. Na pysku ma dwa rogi. Skóra ciemnoszara z odcieniem brunatnym spotęgowanym rdzawym odcieniem brunatnej, rudziejącej na zakończeniach włosów "sierści". Owłosienie to jest jednak rzadkie (najgęściejsze i z wyraźnie rdzawym odcieniem u osobników młodych). Z wiekiem staje się coraz rzadsze i ciemniejsze. Bardzo lekko, ale jednak wyraźnie zaznaczone fałdy skórne typowe dla "pancerza" nosorożców azjatyckich.
Tryb życia [edytuj]
Prowadzi samotniczy tryb życia i jest zwierzęciem tolerancyjnym terytorialnie. Sukcesywnie oznakowuje zamieszkiwany teren odchodami i moczem. Poszczególne osobniki akceptują się wzajemnie tylko w okresie rui (u tego gatunku wyraźnie sezonowej). Młode rodzą w dość krótkim przedziale czasowym, w czasie bujnej wegetacji roślin po okresie deszczowym. Długość ciąży ok. 420 dni. Częstotliwość porodów raz na 2-4 lata. W miocie jedno młode przebywające z matką do osiągnięcia samodzielności w wieku ok. 1,5 roku. Żywi się liśćmi, gałęziami, korą i owocami. Nie gardzi roślinami uprawnymi. Żyje 35-45 lat.
Przypisy
- ↑ Dicerorhinus sumatrensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dicerorhinus sumatrensis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 31 maja 2009]
- ↑ Dicerorhinus sumatrensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
