Nowe Zamki
| Nowe Zamki | |
| Państwo | |
| Kraj | |
| Burmistrz | Gejza Pischinger |
| Powierzchnia | 72,565 km² |
| Wysokość | 119 m n.p.m. |
| Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość |
41 320 569 os./km² |
| Nr kierunkowy | 0 35 |
| Kod pocztowy | 940 01 |
| Tablice rejestracyjne | NZ |
| Strona internetowa | |
Nowe Zamki (słow. Nové Zámky, niem. Neuhäus[e]l, węg. Érsekújvár, tur. Uyvar, łac. Novum Castrum) – miasto na Słowacji; 41 tys. mieszkańców (2005).
Spis treści |
Geografia [edytuj]
Miasto położone jest na obszarze Niziny Naddunajskiej, nad rzeką Nitra, na wysokości 119 m n.p.m. Leży w odległości około 100 km od Bratysławy i około 25 km od granicy z Węgrami. Jest ważnym węzłem komunikacyjnym południowej Słowacji.
Miasto znajduje się w strefie umiarkowanej klimatu kontynentalnego. Średnia temperatura roczna wynosi około 10 °C, przy czym najcieplejszym miesiącem jest lipiec ze średnią temperaturą 20 °C, a najzimniejszym styczeń: –2 °C. Średni opad roczny wynosi 556 mm[1].
Historia [edytuj]
Miasto posiada wyjątkową historię. Od drugiej połowy X wieku aż do roku 1918 należało (z niewielkimi przerwami) do Królestwa Węgier. W latach 1573-1581 zbudowano tu, na miejscu starszej osady, twierdzę mającą bronić przed najazdami Turków Osmańskich. Wokół twierdzy powstało miasto. W początkach XVII wieku zbudowano nową, potężną fortecę na planie gwiazdy, która była w owym czasie najnowocześniejszą budowlą w Europie.
Turcy próbowali zdobywać ją sześciokrotnie, a udało im się to dopiero w 1663 roku. Była ośrodkiem administracyjnym tureckiego wilajetu – z podległymi sandżakami jak Litra, Leve, Novigrad, Holok, Bukabak i Şefradi (prawdopodobnie Šahy).
Słowackie powiedzenie „Stać jak Turek pod Nowymi Zamkami”, znaczy robić coś z poświęceniem i cierpliwością, co przypomina z jaką determinacją Turcy próbowali zdobyć twierdzę.
W roku 1685 odbiły ją siły cesarskie dowodzone przez Karola V, księcia Lotaryngii. W sześć lat później arcybiskup Ostrzyhomia nadał osadzie pod zamkiem prawa miejskie.
Miasto odgrywało ważną rolę w licznych antyhabsburskich powstaniach XVII wieku. Chcąc na przyszłość zapobiec temu, by forteca stawała się punktem oparcia dla kolejnych zrywów, cesarz Karol VI w roku 1724 kazał ją zburzyć.
Po upadku Austro-Węgry w roku 1918, miasto weszło w skład nowo powstałej Czechosłowacji. W rezultacie tzw. pierwszego arbitrażu wiedeńskiego należało od 1938 do 1945 roku do Węgier. W czasie II wojny światowej (w listopadzie 1944 i w marcu 1945[2]), miasto zostało poważnie zniszczone alianckimi bombardowaniami. W ich wyniku zginęło blisko 6500 osób, czyli około 40% populacji.
W 1935 w miejscowości powstał jeden z zakładów Baty.
Zabytki [edytuj]
Synagoga [edytuj]
Synagoga Česká Bašta wzniesiona została w połowie XIX wieku. Po renowacji w roku 1992 została zarejestrowana jako obiekt zabytkowy. Jest jedną z zaledwie czterech czynnych synagog na Słowacji (w miastach Bratysława, Koszyce, Bardiów i Nowe Zamki) i służy celom religijnym miejscowej społeczności żydowskiej.
Kościół i klasztor franciszkanów [edytuj]
Jest to wczesnobarokowa budowla z połowy XVII wieku, modernizowana i przebudowywana w XVIII i pod koniec XIX wieku.
Dane demograficzne [edytuj]
Według spisu z roku 2001 miasto zamieszkiwało 42 262 osób, w tym 69,67% Słowaków, 27,52% Węgrów i innych. Jeśli chodzi o podział według wyznania najwięcej jest katolików (71,72%), a ewangelicy stanowią 3,36% społeczności.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Porównanie wielkości grup etnicznych:
|
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Znane osobistości [edytuj]
- Jan Wolzogen, austriacko-polski filozof i teolog
- Anton Bernolák, lingwista
- Ferenc Helbing, artysta grafik
- Lajos Kassák, poeta
- Henrieta Nagyová, tenisistka
- Martina Suchá, tenisistka
- Martin Straňovský, piłkarz ręczny
Miasta partnerskie [edytuj]
Przypisy
- ↑ http://www.novezamky.sk/O_meste/poloha/index_p.shtml (Slovak).
- ↑ Na dwa tygodnie przed wyzwoleniem.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||