Nowogwinejka
| Nowogwinejka | |
| Salvadorina waigiuensis[1] | |
| Rothschild & Hartert, 1894 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | blaszkodziobe |
| Rodzina | kaczkowate |
| Podrodzina | kaczki |
| Rodzaj | Salvadorina Rothschild & Hartert, 1894[2] |
| Gatunek | nowogwinejka |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Nowogwinejka (Salvadorina waigiuensis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, którego pierwotne występowanie ogranicza się do Nowej Gwinei. Znajduje się w monotypowym rodzaju Salvadorina.
Początkowo uważano, że gatunek należy do plemienia piżmówek, parafiletycznej grupy gatunków, które systematycznie są bliskie kaczkom i rodzajowi Tadorna. Po rozbiciu plemienia piżmówek tymczasowo umieszczono go w podrodzinie kaczek i rodzaju Anas. Następnie stworzono oddzielną nazwę rodzajową i przeniesiono do podrodziny Tadorninae do której należą zbrojówki i krzywonosy, ptaków wodnych podlegających zbieżnej adaptacji (na zasadzie konwergencji) do ekosystemów górskich strumieni. Wszystkie lub większość tych gatunków mogła w istocie pochodzić od linii ptaków wodnych, które przetrwały proces radiacji (tworzenia się nowych gatunków) na dawnym prakontynencie Gondwany (Sraml et al. 1996).
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Nowogwinejka ma ciemnobrązową głowę i szyję, a jej upierzenie jest pręgowane i bogate w ciemnobrązowe plamki na białym tle. Nogi mają pomarańczową barwę, a dziób żółtą.
Środowisko [edytuj]
To skryty mieszkaniec strumieni o wartkim nurcie oraz jezior typu alpejskiego leżących od 500 do 3.700 metrów n.p.m. w górach. To jeden z zaledwie czterech gatunków ptaków wodnych, które przystosowały się do życia nad szybko płynącymi rzekami, pozostałe to zbrojówki, krzywonosy i kamieniuszki.
To jedyny endemiczny gatunek kaczki na wyspie Nowej Gwinei. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Jej Zasobów IUCN uznała nowogwinejkę za gatunek o stosunkowo wysokim ryzyku wymarcia. Jej populacja ogólna może bowiem ulegać stopniowemu zanikowi. Angielska nazwa ptaka, Salvadori's Teal, jest uczczeniem włoskiego badacza historii naturalnej Tommaso Salvadori.
Zachowanie [edytuj]
Nowogwinejka jest wszystkożerna. Swoje gniazdo lokuje w pobliżu wody. W porze suchej składa w nim od 2 do 4 jaj.
Przypisy
- ↑ Salvadorina waigiuensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Salvadorina. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2011-04-02]
- ↑ Salvadorina waigiuensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- IUCN2006 Database entry includes a range map and justification for why this species is vulnerable - Salvadorina waigiuensis, BirdLife International, 2004.
- Beehler, Bruce M., Pratt, Thane K. & Zimmerman, Dale A. (1986): Birds of New Guinea. Princeton University Press, New Jersey. ISBN 0-691-02394-8.
- Diamond, Jared M. (1972): AviBirds of the Eastern Highlands of New Guinea. Publications of the Nuttall Ornithological Club 12: 1-438.
- Kear, J. (1975): Salvadori's Duck of New Guinea. Wildfowl 26: 104-111.
- Sraml, M.; Christidis, L.; Easteal, S.; Horn, P. & Collet, C. (1996): Molecular Relationships Within Australasian Waterfowl (Anseriformes). Australian Journal of Zoology 44(1): 47-58.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- BirdLife Species Factsheet. Wyszukano 2006-12-02.
