Nowy Zagór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowy Zagór
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat krośnieński
Gmina Dąbie
Strefa numeracyjna (+48) 68
SIMC 0909070
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Nowy Zagór
Nowy Zagór
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Zagór
Nowy Zagór
Ziemia 52°00′39,88″N 15°05′13,42″E/52,011078 15,087061

Nowy Zagór (niem. Boberhöh, Deutsch Sagar)[1]wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Dąbie.

Wzmianka o wsi Sagor theutonicale pojawiła się około 1300 roku, a o miejscowym proboszczu w 1376 roku[1]. Z rodem von Knobelsdorff wiąże się najstarsza historia wsi. Hans, przedstawiciel tego rodu otrzymał wieś w 1496 roku w formie lenna od księcia Jana brandenburskiego. Obecność Hansa w Nowym Zagorze odnotowano jeszcze w 1501 roku, a w 1530 wzmiankowano braci Christopha i Nickela von Knobelsdorffów[2][1]. Jednym z następnych właścicieli wsi tego rodu był Zachariasz odnotowany w 1626 roku. Majątek przeszedł na własność baronów von Rheinbaben w 1815 roku. Carl Sittig był wymieniany w 1879 roku jako właściciel dóbr[3][1].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół, obecnie filialny rzymsko-katolicki pod wezwaniem Antoniego Padewskiego, który został zbudowany w latach 1882–1886, a zastąpił szachulcową świątynię z 1701 roku[5]. Korpus budowli założony na planie prostokąta. Od zachodu przylega węższe , trójboczne prezbiterium z aneksami natomiast od wschodu wieża[5]. Kruchta z wejściem głównym znajduje się przy elewacji północnej, a kościół otaczają przypory. W oknach zachowały się zabytkowe witraże wykonane w pierwszej ćwierci XX wieku[5]
  • cmentarz ewangelicki, z XVIII-XX wieku:
    • pomnik ofiar I wojny światowej
    • ogrodzenie
  • średniowieczny krzyż pokutny, typu łacińskiego z granitu[6], który pochodzi z XIV–XVI wieku[5]. Podobno jego historia związana jest z legendą krzyża w Ochli - został ufundowany przez wdowę Vetter po zabitym w Ochli owczarzu, stoi przy murze otaczającym kościół.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 221.
  2. Odziedziczyli wieś po ojcu
  3. W tym czasie we wsi pracowała fabryka krochmalu
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.1.13]. s. 11.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 222.
  6. Szlakiem krzyży pokutnych po obu stronach Odry : kamienne zabytki dawnego prawa : informator-przewodnik turystyczny terenu Euroregionu-Sprewa-Nysa-Bóbr. Zielona Góra: Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna "LOTUR", s. 9. ISBN 978-83-930067-0-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 221-222. ISBN 978-83-919914-8-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://hpflaum.de/abz16.html