Nu jazz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nu jazz (elektro-jazz, jazztronica, phusion) – styl muzyczny, w którym występuje połączenie elementów jazzowych z muzyką elektroniczną. Tak samo jak electronica, styl ten jest bardzo szerokim pojęciem charakteryzującym wiele podstylów.

Jego powstanie datuje się na lata 90. XX wieku. Do pionierów gatunku należą norwescy eksperymentatorzy: Bugge Wesseltoft, Eivind Aarset, trębacz Nils Petter Molvær, gitarzysta Terje Rypdal, wokalistka Sidsel Endresen.

Pojęcie to obejmuje taką muzykę jak jazz house, będącą połączeniem żywych instrumentów i elektronicznego brzmienia. Przykładami grup tworzących taką muzykę są m.in. francuska St Germain, niemiecka Jazzanova czy brytyjska Fila Brazillia. W ramach nu jazzu wyróżnia się również muzykę w większym stopniu elektroniczną (np. PhusionCulture).