Nukleoid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komórka prokariotyczna z uwidocznionym nukleoidem w porównaniu z komórką eukariotyczną

Nukleoid (prokarion) – obszar cytoplazmy komórek prokariotycznych bakterii i sinic, w którym znajduje się kolista nić kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) w postaci genoforu. Jej odpowiednikiem u eukariontów jest jądro komórkowe, które dodatkowo otoczone jest błoną jądrową.

Genofor („chromosom bakteryjny”) jest podstawową strukturą przechowującą bakteryjny materiał genetyczny, będący dwuniciowym helikalnym DNA tworzącym zamknięty okrąg. Zwinięty jest w ok. 40 pętli przy centralnie leżącym rdzeniu zbudowanym z RNA i białek histonopodobnych (→ histony), zasadowych białek HU i H. Nukleoid jest połączony z plazmalemmą, tworzy go 700–9 500 kbp i ma wielkość ok. 100-200 nm.

Nukleoidem nazywany jest także rdzeń peroksysomu, czyli krystaliczna postać enzymu oksydazy moczanowej albo urykazy. Nie jest to struktura obecna w każdym peroksysomie[1].

Przypisy

  1. Kilarski, str. 226-227

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]