Numeracja rachunku bankowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Numeracja rachunków bankowych – numeracja rachunków bankowych jest jednolita. Od roku 2001 polskie banki zastąpiły dotychczasową numerację nowymi numerami, zgodnie z wymogami Unii Europejskiej - według Międzynarodowego standardu IBAN - Identification Bank Account Number (w rozliczeniach międzynarodowych dodaje się jeszcze przed numeracją dwa znaki alfabetyczne oznaczające kod kraju). Każdy rachunek ma numer składający się z trzech zasadniczych elementów:

  • liczba kontrolna
  • numer oddziału banku
  • identyfikacja klienta i rachunku.

Numer rachunku bankowego jest niejako skrótem adresu bankowego, dlatego przy wypełnianiu dokumentów bankowych należy bezwzględnie przestrzegać kolejności i ścisłości numeracji.

         47      -     10201013    -    122670198
         
         liczba        numer             identyfikacja
         kontrolna     oddziału          klienta i rachunku banku

Jeżeli w numerze oddziału pierwszą cyfrą jest 1, 2, 3, 4, 5, 6 lub 7, to pierwsze trzy cyfry są identyfikatorem banku, a kolejne cztery to identyfikator oddziału. Wówczas taki bank jest bankiem kredytowym.

Jeżeli w numerze oddziału pierwszą cyfrą jest 8 lub 9, to pierwsze cztery cyfry są identyfikatorem banku, a kolejne trzy to identyfikator oddziału. Wówczas taki bank jest bankiem spółdzielczym.

Pierwszą cyfrą numeru oddziału nie może być 0. Nie istnieje bank o identyfikatorze 100, a najniższym używanym jest 101, należący do NBP.

Po zamknięciu rachunku bankowego banki przez dłuższy czas nie przydzielają jego numeru identyfikacyjnego innemu klientowi. Numer oddziału operacyjnego banku nadaje NBP.