Nuno Severiano Teixeira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nuno Severiano Teixeira

Nuno Severiano Teixeira (ur. 5 listopada 1957 w Gwinea-Bissau) – portugalski historyk, politolog i badacz stosunków międzynarodowych, dyrektor Instytutu Obrony Narodowej (1996–2000), minister administracji publicznej w XIV gabinecie Guterresa (2000–2002), minister obrony w XVII rządzie José Sócratesa (od 2006).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1981 uzyskał licencjat z zakresu historii na Uniwersytecie w Lizbonie. W 1994 doktoryzowal się z dziedziny historii stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Europejskim we Florencji. W 2005 obronił pracę z dziedziny nauk politycznych i stosunków międzynarodowych na Wydziale Nauk Społecznych Nowego Uniwersytetu Lizbońskiego.

Między 1989 a 1992 pracował jako badacz w Uniwersytecie Europejskim we Florencji. Później był m.in. visiting professor na Uniwersytecie Georgetown (2000), visiting fellow w Centrum Studiów Europejskich Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley (2003), wykładowcą w Katedrze Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Wydziału Nauk Społecznych Nowego Uniwersytetu Lizbońskiego.

Od 1996 do 2000 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Obrony Narodowej (port. Instituto da Defesa Nacional).

Publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • «O Ultimatum Inglês. Política Externa e Política Interna no Portugal de 1890» Edições Alfa, Lisboa 1990
  • «O Poder e a Guerra. Objectivos nacionais e estratégias políticas na entrada de Portugal na Grande Guerra 1914-1918», Editorial Estampa, Lisboa 1996
  • «L'Entrée du Portugal dans la Grande Guerre. Objectifs Nationaux et Stratégies Politiques», Economica, Paris 1998
  • «Portugal e a Guerra - História das intervenções militares portuguesas nos grandes conflitos mundiais do século XX», Edições Colibri, Lisboa 1999
  • «A Primeira República Portuguesa. Entre o Liberalismo e o Autoritarismo», Edições Colibri, Lisboa 2000
  • «Soutthern Europe and the Making of the European Union», Columbia Unniversity Press, New York 2002 (razem z António Costą Pintą).
  • Coordenador da «Nova História Militar de Portugal», 5 tomów, Círculo de Leitores, Lisboa 2003
  • «A Europa do Sul e a Construção da União Europeia», Imprensa de Ciências Sociais, Lisboa 2005 (razem z António Costą Pintą)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]