Nuu-chah-nulth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nuu-chah-nulth (ang. Nuu-chah-nulth Nation, dawniej Nootka lub Nutka) – grupa ok. 15 spokrewnionych plemion północnoamerykańskich Indian, zamieszkujących zachodnią część wyspy Vancouver w kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska. Kulturowo najbliżsi plemionom Chinook i Kwakwala. W 1995 r. grupa liczyła ok. 6 tys. osób (w 1770 było ich ok. 29 tys.)[1].

Należą do niewielkich osiadłych ludów tubylczych zamieszkujących Wybrzeże Północno-Zachodnie Ameryki Północnej i utrzymujących się w przeszłości z rybołówstwa i myślistwa. W okresie poprzedzającym intensywne kontakty z Europejczykami spokrewnionych grup było więcej i były one liczniejsze, jednak epidemie ospy, malarii i innych chorób, konflikty zbrojne i procesy asymilacyjne sprawiły, że większość z nich (nawet do 90%) wyginęła na początku XIX w. lub została wchłonięta przez grupy sąsiednie.

W przeszłości mówili spokrewnionymi dialektami z rodziny językowej wakash; obecnie mniej niż 150 osób posługuje się jednym z trzech dialektów. W literaturze określani byli zwykle jako Nootka lub Nutka, choć sami preferują nazwę własną Nuu-chah-nulth (wym. nuu-cza-nult).

Przypisy

  1. The Cultures of Native North Americans, red. Christian F. Feest, Könemann Verlagsgesellschaft mbH, Cologne, 2000, s. 466

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barry M. Pritzkert: A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples. Oxford: Oxford University Press, 2000. ISBN 978-0-19-513877-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]