Nyck de Vries

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nyck de Vries
De Vries w 2013 roku
De Vries w 2013 roku
Pełne imię i nazwisko Nyck de Vries
Kraj  Holandia
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1995
Sneek
Sukcesy

2014: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2014: Alpejska Formuła Renault 2.0 (mistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Nyck de Vries (ur. 6 lutego 1995 roku w Sneek) – holenderski kierowca wyścigowy. Dwukrotny Mistrz Świata w kartingu. Protegowany zespołu McLarena oraz podopieczny ojca Lewisa HamiltonaAnthony'ego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karting[edytuj | edytuj kod]

Nyck jest jednym z najbardziej utytułowanych kartingowców w historii. W latach 2008-2009 został mistrzem Niemiec, natomiast w kolejnych dwóch latach sięgał po tytuł Mistrza Świata. W roku 2009 triumfował w Mistrzostwach Europy. Startował w zespole byłego kierowcy F1 – Włocha Alessandro Zanardiego. Jego wyniki przykuły uwagę brytyjskiego zespołu McLarena, który 10 stycznia 2010 roku przyjął go do programu rozwoju młodych kierowców, natomiast jego menedżerem został Anthony Hamilton.

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2012 de Vries zadebiutuje w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych – Europejskiej Formule Renault – w której będzie reprezentował francuską stajnię R-Ace Grand Prix, należącego do jednego z najbardziej utytułowanych zespołów francuskich – ART Grand Prix (obecnie Lotus GP).

W europejskim cyklu Holender już w pierwszym wyścigu dojechał na średnim stopniu podium (w hiszpańskim Alcaniz). Sukces powtórzył w niedzielnej rywalizacji, na węgierskim torze Hungaroring. Punktował łącznie w sześciu wyścigach, a w ostatecznej klasyfikacji zajął 5. miejsce.

W północnoeuropejskiej edycji de Vries wystartował w pięciu rundach. Nyck czterokrotnie meldował się w pierwszej trójce, odnotowując przy tym hatricka w drugim starcie w Assen. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 10. pozycji.

W sezonie 2013 de Vries startował w Europejskiej Formule Renault oraz Alpejskiej Formule Renault 2.0. W edycji europejskiej dwukrotnie zwyciężał i pięciokrotnie stawał na podium. Z dorobkiem 113 punktów został sklasyfikowany na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej. W serii alpejskiej był ósmy.

W 2014 roku Holender kontynuował współpracę z fińską ekipą Koiranen GP w mistrzostwach Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 oraz Alpejskiej Formuły Renault 2.0. W edycji europejskiej w ciągu czternastu wyścigów, w których wystartował, dziesięciokrotnie stawał na podium, w tym pięciokrotnie na jego najwyższym stopniu. Uzbierane 254 punkty pozwoliły mu zdobyć tytuł mistrza serii. W serii alpejskiej, po dziewięciu zwycięstwach i dwunastu miejscach na podium, jego dorobek punktowy wyniósł trzysta punktów. Z ponad 100 punktową przewagą zapewnił sobie tytuł mistrzowski.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2012 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 R Ace GP 14 0 0 1 2 78 5
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 11 1 1 2 4 166 10
2013 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Koiranen Motorsport 14 2 1 2 5 113 5
Alpejska Formuła Renault 2.0 6 0 0 0 2 68 8
2014 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Koiranen GP 14 5 6 5 10 254 1
Alpejska Formuła Renault 2.0 14 9 8 10 12 300 1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]