Nyckelharpa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nyckelharpa Erica Sahlstroma
Bronwyn Bird na koncercie w 2007

Nyckelharpa (w języku szwedzkim słowo to oznacza harfę klawiszową) – tradycyjny szwedzki instrument smyczkowy o 4-6 strunach podobny w formie do liry bizantyjskiej. W Finlandii instrument ten nosi nazwę avainviulu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dwa anioły z nyckelharpami – malowidło z Tierp

Wyobrażenie instrumentu zbliżonego kształtem do nyckelharpy odnaleziono na płaskorzeźbach z połowy XIV w. na drzwiach kościoła w Källunge (Gotlandia)[1]. Nyckelharpy pojawiają się także na XVI-wiecznych malowidłach w niemieckim Hildesheim. Instrument o nazwie Schlüsselfidel został wymieniony w dziele niemieckiego organisty Michaela PraetoriusaTheatrum Instrumentorum (1620).

Do ponownego spopularyzowania instrumentu w połowie XX w. przyczynił się kompozytor i lutnik Eric Sahlström, z którą występował także na koncertach. W latach 60. i 70. wśród najsłynniejszych muzyków, grających na nyckelharpie pojawili się Włoch Marco Ambrosini, a także Hasse Gille i Nils Nordström. Obecnie nyckelharpa znajduje się w instrumentarium wielu zespołów muzyki etnicznej i dawnej, jak choćby tria Väsen, fińskiego zespołu Hyperborea i szwedzkich grup Dråm i Nordman. W Polsce do najbardziej znanych muzyków, wykorzystujących nyckelharpę należy Wojciech Krzak.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy