Nyctomys sumichrasti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nyctomys sumichrasti
Nyctomys sumichrasti[1]
(de Saussure, 1860)
Nyctomys sumichrasti
Nyctomys sumichrasti
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina chomikowate
Podrodzina Tylomyinae
Plemię Nyctomyini
Rodzaj Nyctomys
de Saussure, 1860
Gatunek Nyctomys sumichrasti
Synonimy
  • Hesperomys sumichrasti de Saussure, 1860[2]
  • N. colimensis Laurie, 1953[3]
  • N. costaricensis Goldman, 1937[3]
  • Sitomys (Phipidomys) decolorus (True, 1894)[2]
  • N. florencei Goldman, 1937[3]
  • Nyctomys nitellinus Bangs, 1902[2]
  • N. pallidulus Goldman, 1937[3]
  • Hesperomys (Myoxomys) salvini Tomes, 1861[2]
  • N. venustulus Goldman, 1916[3]
Podgatunki[2]
  • N. s. colimensis Laurie, 1953
  • N. s. costaricensis Goldman, 1937
  • N. s. decolorus (True, 1894)
  • N. s. florencei Goldman, 1937
  • N. s. nitellinus (Bangs, 1902)
  • N. s. pallidulus Goldman, 1937
  • N. s. salvini (Tomes, 1861)
  • N. s. sumichrasti (de Saussure, 1860)
  • N. s. venustulus Goldman, 1916
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nyctomys sumichrastigatunek gryzoni z rodziny chomikowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Nyctomys [2], zamieszkujący niziny i niskie zadrzewione pasma górskie w Meksyku (od południowej części stanu Jalisco do południowych terenów stanu Veracruz i na południe aż do Panamy. Jest roślinożercą i prowadzi nocny tryb życia[2][3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj Nyctomys jest według obecnej systematyki monotypowy, a jego jedynym gatunkiem jest N. sumichrasti. Należy do gryzoni z rodziny chomikowatych[2]. Nazwa rodzajowa Nyctomys pochodzi od greckich słów: nyx oznaczającego noc oraz mys znaczącego „mysz”. Epitet gatunkowy sumichrasti jest eponimem upamiętniającym francuskiego zoologa François Sumichrasta, odkrywcę pierwszego okazu N. sumichrasti[5][2]. Lokalne nazwy N. sumichrasti: ratón trepador, rata cosechadora de Sumichrasti oraz rata vespertina[2].

W obrębie gatunku wyodrębnia się 9 podgatunków[3]:

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

N. sumichrasti jest gryzoniem średniej wielkości, pod względem morfologicznym bardzo podobnym do bliskiego krewnego Otonyctomys hatti[6], ma jednak ciemniejszą sierść. Główne różnice między tymi dwoma gatunkami można zauważyć porównując anatomiczne wymiary czaszek. N. sumichrasti ma dużą głowę. Uszy są krótkie. Ogon jest długi, mocny (stanowi około 50% łącznej długości ciała) i pokryty sierścią. Na końcu ogona włosy są dłuższe, a bliżej podstawy krótsze. Ubarwienie części grzbietowej jest śniado-brązowe, przechodzące w pomarańczowe, a w części brzusznej – kremowe. Łapy są krótkie i szerokie, palce długie. Wibryssy ma długie. Wokół oczu obwódki z jaśniej wybarwionej sierści. Dymorfizm płciowy przejawia się w większej masie ciała samców. Wzór zębowy O. sumichrasti: \tfrac{1 0 0 3}{1 0 0 3}[2].

Wymiary anatomiczne dorosłych okazów
(John L. Hunt, James E. Morris, Troy L. Best., 2004)[2]
Część ciała samiec
przedział
samiec
wymiar średni
samica
przedział
samica
wymiar średni
łączna długość ciała 225–246 mm 118 mm 219–242 mm 230 mm
tułów z głową 99–129 mm 100,6 mm 106–128 mm 118 mm
ogon 108–126 mm 115 mm 102–124 mm 113 mm
tylne łapy 21–23 mm 22 mm 20–23 mm 22 mm
uszy 15–18 mm 17 mm 15–18 mm 17 mm
masa ciała 39,3–61,3 g 48,5 g 38,2–53,9 g 44,9 g

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Osobniki schwytane przez naukowców prowadziły nocny tryb życia i mieszkały na drzewach[2].

Cykl życiowy[edytuj | edytuj kod]

Samica może rodzić zarówno w porze suchej, jak i deszczowej. Po ciąży trwającej 30–38 dni, rodzi się zwykle 1–3 młodych (średnio 2). Są ślepe, z częścią grzbietową pokrytą sierścią. Ich masa ciała wynosi około 4,7 g. Po około 2 tygodniach młode zaczynają samodzielnie się wspinać. Oczy otwierają po 15–18 dniach. Opieka matki kończy się mniej więcej w tym samym czasie i młode opuszczają gniazdo. Dojrzałość płciową uzyskują po około 75 dniach. Zoolodzy określili długość życia osobnika hodowanego w niewoli na 5 lat i 2 miesiące[2].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

N. sumichrasti jest gatunkiem endemicznym zamieszkującym wyłącznie tereny nizinne i niskie zadrzewione pasma górskie w Meksyku: od południowej części stanu Jalisco do południowych terenów stanu Veracruz – z wyłączeniem półwyspu Jukatan i na południe aż do Panamy[2][3].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

N. sumichrasti żywi się owocami i nasionami. Chętnie zjada owoce śliwca purpurowego, Jacquinia pungens, Cordia diversifolia z rodziny ogórecznikowatych, Cresentia alata, Terminalia catappa, Psychotria gracilis. Naukowcy odnotowali spożywanie przez N. sumichrasti liści Daphnopsis americana, które zawierają kilka trujących związków. Zwierzęta zjadały jednak tylko boczne części i końcówkę młodych liści, unikając części środkowej[2]. Sporadycznie N. sumichrasti żywią się także owadami[2][4].

Przypisy

  1. Nyctomys sumichrasti w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 John L. Hunt, James E. Morris, Troy L. Best. Nyctomys sumichrasti. „Mammalian Species”. 754, s. 1–6, 2004. American Society of Mammalogists. doi:10.1644/825.1 (ang.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nyctomys sumichrasti. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 października 2012]
  4. 4,0 4,1 Nyctomys sumichrasti. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. S.T. Alvarez-Castañeda, S. Alvarez. Etimología de los géneros de mamíferos mexicanos. „Ciencia”. 47, s. 39–49, 1996 (hiszp.). 
  6. Cristina MacSwiney, Silvia Hernandez-Betancourt, Rafael Avila-Flores. Otonyctomys hatti (Rodentia: Cricetidae). „Mammalian Species”. 825, s. 1–5, 2009. American Society of Mammalogists. doi:10.1644/825.1 (ang.).