Oļegs Znaroks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oļegs Znaroks
Oleg Znarok 19.11.13 Amur—Dynamo Moscow KHL-game.jpg

Oļegs Znaroks jako trener, 2013
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt kija lewy
Wzrost 183 cm
Masa 91 kg
Klub kariera zakończona
Narodowość  Łotwa
(pochodzenie)
 Niemcy
(obywatelstwo)
Urodzony Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 2 stycznia 1963 w Ust'-Katawiu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Oļegs Znaroks, ros. Олег Валерьевич Знарок - Oleg Walerjewicz Znarok (ur. 2 stycznia 1963 w Ust'-Katawiu, obwód czelabiński) – były radziecki i łotewski hokeista. Reprezentant ZSRR i Łotwy. Trener hokejowy.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec Walerij Znarok był trenerem piłkarskim i hokejowym[1]. W latach 1963-1991 był obywatelem ZSRR, od 1991 do 2001 Łotwy, a od 2001 ma obywatelstwo niemieckie.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Naukę gry w hokeja rozpoczynał w klubie Traktor Czelabińsk z rodzinnego regionu. Następnie przeniósł się do Rygi w Łotewskiej SSR, skąd pochodzili jego rodzice. W zespole Dinama Ryga grał w latach 1983-1992. Jego partnerem w drużynie Dinama Ryga był Jevgeņijs Semerjaks, z którym obaj przyjaźnią się[2]. Po upadku ZSRR przeniósł się do Ameryki Północnej i krótkotrwale występował w AHL, po czym powrócił do Europy. Od 1992 przez 10 lat grał w Niemczech w 3. lidze i od 1993 w 2. Bundeslidze. W tym czasie osiągał wybitne wyniki w indywidualnej skuteczności (w sezonie 3. ligi 1992/1993 uzyskał 220 punktów za 77 goli i 143 asysty w 66 meczach, w sezonie 1993/1994 2. Bundesligi uzyskał 188 punktóąw za 66 goli i 122 asysty w 56 meczach; barierę 100 punktów przekraczał w pięciu kolejnych sezonach).

Jako reprezentant kraju występował w kadrach juniorskich ZSRR i seniorskiej reprezentacji Związki Radzieckiego w 1990 i 1991. Następnie występował w barwach Łotwy, której był wieloletnim kapitanem. Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 1995, 1996 (Grupa B), 1997, 1998, 1999 (Grupa A). Podczas turnieju w 1996 był najlepszym strzelcem turnieju - Łotwa awansowała wówczas do Grupy A i od tego czasu gra w Elicie mistrzostw świata.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem hokejowym na Łotwie. Od 2003 do 2008 pracował z klubami łotewskimi. Następnie został szkoleniowcem klubów w nowopowstałych rozgrywkach KHL. Wpierw prowadził klub HK MWD Bałaszycha w sezonach KHL (2008/2009) i KHL (2009/2010). W drugim sezonie dotarł do finału rozgrywek. W 2010 doszło do fuzji MWD z Dinamem Moskwa i od tego czasu Znaroks jest trenerem drużyny Dinama. W maju 2010 podpisał roczny kontrakt z klubem[3]. W marcu 2011 przedłużył kontrakt[4]. W latach 2012 i 2013 dwukrotnie zdobył z klubem mistrzostwo rozgrywek KHL. Dotychczas był trzykrotnie wybierany najlepszym trenerem sezonu KHL.

Jednocześnie pracował w ramach łotewskiej federacji hokejowej i przechodził kolejne szczeble zatrudnienia w reprezentacjach - wpierw juniorskich i w charakterze asystenta w kadrze seniorskiej, a od 2007 do 2011 był selekcjonerem pierwszej reprezentacji Łotwy[5]. Jako asystent był na turniejach mistrzostw świata w 2003, 2005, 2006 i na zimowych igrzyskach olimpijskich 2006, zaś jako I trener prowadził kadrę narodową na turniejach mistrzostw świata 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 i na zimowych igrzyskach olimpijskich 2010.

26 marca 2014 został ogłoszony nowym selekcjonerem seniorskiej reprezentacji Rosji[6][7] i tym samym odszedł z Dinama Moskwa[8]. Podczas turnieju mistrzostw świata 2014 na Białorusi zdobył z kadrą złoty medal. Jednocześnie w trakcie turnieju został zawieszony przez IIHF za obsceniczne gesty w stronę szkoleniowców reprezentacji Szwecji i nie mógł przebywać na ławce trenerskiej Rosji podczas meczu finałowego[9][10].

Sukcesy i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1981 z ZSRR
  • Awans do Grupy A mistrzostw świata: 1996 z Łotwą
Klubowe
Indywidualne
  • Mistrzostwa świata Grupy B w 1996:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 6 goli
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon Wysszaja liga 1990/1991:
    • Nagroda Rycerz Ataku (dla zawodnika, który strzelił trzy lub więcej goli w meczu)[11]
Szkoleniowe
Wyróżnienia
Odznaczenia

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]