Ołeh Tiahnybok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ołeh Tiahnybok
Тягнибок - 9 червня 2009 (2).jpg
Ołeh Tiahnybok (2009)
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1968
Lwów
Przewodniczący Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Swoboda
Okres urzędowania od 2004
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ołeh Jarosławowycz Tiahnybok, ukr. Олег Ярославович Тягнибок (ur. 7 listopada 1968 we Lwowie) – ukraiński polityk nacjonalistyczny, od 2004 roku lider Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Swoboda.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Lwowski Państwowy Uniwersytet Medyczny (1993, lekarz-chirurg) oraz Uniwersytet Lwowski (1999, prawnik). W latach 1994–1998 był deputowanym lwowskiej rady obwodowej. Był deputowanym Rady Najwyższej Ukrainy III kadencji (1998–2002) z okręgu wyborczego Nr 119 Lwów oraz deputowanym IV kadencji (2002–2006) z okręgu wyborczego Nr 120 Lwów. Do Rady dostał się z listy ruchu Nasza Ukraina kierowanego przez Juszczenkę, jednak w 2004 został usunięty z klubu parlamentarnego tej partii z powodu wyrażeń użytych podczas publicznego przemówienia gloryfikującego UPA jako organizacji walczącej wg niego z "żydowstwem i innym plugastwem"[1]. Kandydował w wyborach prezydenckich w 2010 roku, odpadł po pierwszej turze głosowania, zajmując ósme miejsce z wynikiem 1,43% głosów[2].

31 października 2010 roku jego nacjonalistyczna partia Ogólnoukraińskie Zjednoczenie Swoboda wygrała wybory lokalne w obwodach zachodniej Ukrainy. W swoim powyborczym wystąpieniu ogłosił, że będzie starał się o rozszerzenie granic państwa ukraińskiego, ponieważ obecne są „niesprawiedliwe”[3].

Ma brata Andrija, który w tych samych wyborach samorządowych został deputowanym lwowskiej rady obwodowej[4].

Odgrywał istotną rolę podczas Euromajdanu na przełomie 2013/2014.

W 2012 roku amerykańskie Centrum Szymona Wiesenthala ulokowało partię „Swoboda” wraz z imiennie wymienionym jej liderem Tiahnybokiem na piątym miejscu rankingu organizacji lub osób używających retoryki antysemickiej[5][6].


Przypisy

  1. Czech M. 2014: Drugie życie prawdziwych patriotów. Gazeta Wyborcza 11-12 I 2014 r. Magazyn str. 26-27.
  2. Результати голосування по Україні (ukr.). cvk.gov.ua. [dostęp 2010-01-20].
  3. Eugeniusz Tuzow-Lubański, Terytorialne apetyty Tiahnyboka, „Myśl Polska”, nr 47-48, 21–28 listopada 2010.
  4. Брат Тягнибока прошел во Львовский облсовет (ukr.). korrespondent.net. [dostęp 2010-11-02].
  5. 2012 Simon Wiesenthal Center, Top Ten Anti-semitic/Anti-Israel Slurs (ang.)
  6. Czech M. 2014: Drugie życie prawdziwych patriotów. Gazeta Wyborcza 11-12 I 2014 r. Magazyn str. 27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]