Ołeksandr Moroz (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ołeksandr Moroz
Moroz 2003.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1944
Buda
Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Ukrainy
Okres urzędowania od 6 lipca 2006
do 23 listopada 2007
Poprzednik Wołodymyr Łytwyn
Następca Arsenij Jaceniuk
Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Ukrainy
Okres urzędowania od 18 maja 1994
do 12 maja 1998
Poprzednik Iwan Pluszcz
Następca Ołeksandr Tkaczenko
Oleksandr Moroz Signature 1996.png
Odznaczenia
Medal za Ofiarną Pracę (ZSRR) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ołeksandr Ołeksandrowicz Moroz, ukr. Олександр Олександрович Мороз (ur. 29 lutego 1944 w Budzie w obwodzie kijowskim) – ukraiński polityk, były przewodniczący Rady Najwyższej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia inżynier mechanik. Należał do KPZR, ukończył studia w szkole wyższej działającej przy komitecie centralnym. Pracował jako inżynier, od 1976 był etatowym działaczem partyjnym.

Na początku lat 90. założył i nieprzerwanie od 1991 do 2012 kierował Socjalistyczną Partią Ukrainy. Od 1990 do 2007 zasiadał w Radzie Najwyższej, w latach 1994–1998 był jej przewodniczącym. Kandydował na urząd prezydenta Ukrainy w wyborach w 1994 (13,04%), 1999 (11,29%), 2004 (5,81%), co za każdym razem stanowiło 3. wynik.

6 lipca 2006 został ponownie przewodniczącym Rady Najwyższej (V kadencji) z poparciem Partii Regionów. Spowodowało to rozpad tzw. "pomarańczowej koalicji" Socjalistycznej Partii Ukrainy z Blokiem Nasza Ukraina i Blokiem Julii Tymoszenko, która powstała po wyborach parlamentarnych.

W przedterminowych wyborach w 2007 jego partia nie przekroczyła 3% progu wyborczego i dotychczasowy przewodniczący Rady Najwyższej znalazł się po raz pierwszy od 1990 poza parlamentem. W 2010 ponownie kandydował na urząd prezydenta Ukrainy (otrzymał 0,38% głosów).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ołeksandr Moroz i Wiktor Juszczenko, 2004