OA vz.27

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obrněný automobil OA vz.27
Dane podstawowe
Państwo  Czechosłowacja
Producent Škoda
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa 4x2
Załoga 5
Historia
Prototypy 1926
Produkcja 19271929
Egzemplarze 15
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy rzędowy, 4-cylindrowy Skoda o mocy 60 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 126 l
Pancerz z płyt pancernych o grubość: 3 – 5,5 mm[1]
Długość 5,35 m
Szerokość 1,95 m
Wysokość 2,66 m
Prześwit 0,30 m
Masa 6,6 t (bojowa)[1]
Osiągi
Prędkość 35 km/h (po drodze)
20 km/h (w terenie)
Zasięg 250 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 30 cm
Rowy (szer.) 40 cm
Ściany (wys.) 20 cm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe Schwarzlose wz. 07/24 kal. 7,92 mm w wieży i kadłubie
1 ręczny karabin maszynowy ZB vz. 26 kal. 7,92 mm, 5750 nabojów
Użytkownicy
Czechosłowacja, Słowacja. Niemcy, Rumunia

Obrněný automobil OA vz.27 (Skoda PA-III) – czechosłowacki samochód pancerny z okresu międzywojennego

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W wytwórni Škoda w 1925 roku opracowano samochód pancerny, który otrzymał oznaczenie fabryczne PA-III. Był on następcą samochodu Škoda PA-II i zachowywał pewne jego cechy konstrukcyjne, przede wszystkim nietypowy symetryczny kształt nadwozia, z przedziałem bojowym pośrodku i podobnym przodem i tyłem. Charakterystyczny pancerz z wygiętych płyt pancerza, nadający poprzedniemu modelowi nazwę "żółwia" (Želva), został zastąpiony przez nieco łatwiejszy do produkcji, lecz nadal skomplikowany pancerz z licznych płaskich płyt, poustawianych pod różnymi kątami względem siebie. Samochód ponadto otrzymał wieżę obrotową. W sierpniu 1925 makieta nadwozia została wybrana przez komisję wojskową, po czym 27 lipca 1927 wojsko przyjęło prototyp samochodu, a 16 grudnia 1927 został on zatwierdzony do produkcji i otrzymał oznaczenie wojskowe Obrněný automobil vz. 27 (OA vz. 27) - samochód pancerny wzór 1927[1].

Między majem a październikiem 1929 roku Škoda wyprodukowała serię 15 samochodów, przy tym 12 podwozi zostało wyprodukowanych już w 1925 roku[1].

Planowano zamówienie dalszych 9 samochodów OA vz. 27, na zamianę samochodów PA-II, lecz z uwagi na wysoki koszt (626 770 koron - ok. 25 000 dolarów USA) i opracowanie lżejszego samochodu pancernego OA vz.30, nie doszło do tego[1].

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samochód pancerny OA vz. 27 w 1929 roku został wprowadzony na uzbrojenie armii czechosłowackiej. Początkowo 6 weszło w skład pułku pancernego w Milovicach, a 9 w skład szwadronu samochodów pancernych kawalerii, później 9 weszło w skład 1. Pułku Pancernego (PUV-1) w Milovicach, a po 3 w skład PUV-2 w Ołomuńcu i PUV-3 w Turčiansky Svätý Martin. Był on uważany za udaną konstrukcję, dobrze sprawującą się pod względem eksploatacji[1].

W 1939 roku po zajęciu Czechosłowacji 3 samochody otrzymała powstająca armia słowacka, pozostałe 9 przejęli Niemcy. Słowackie pojazdy złomowano w lutym 1943[1].

Trzy samochody zostały przejęte przez Rumunię w 1939, kiedy ich załogi postanowiły przekroczyć granicę z Rumunią uciekając przed zajmującymi Karpato-Ukrainę siłami węgierskimi. Dwa z nich zostały zniszczone podczas nalotu alianckiego na zagłębie naftowe Ploesti w 1944[1].

Jedną z osobliwości konstrukcyjnych samochodu był napęd przenoszony na przednią lub tylną oś w zależności od tego, w którym kierunku samochód się poruszał (nie był to napęd 4x4). Samochód miał dwóch kierowców i także przednia lub tylna oś była kierowana w zależności od kierunku jazdy[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 C. Kliment, V. Francev, Czechoslovak..., ss.23-26, 274

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Charles K. Kliment, Vladimir Francev: Czechoslovak armored fighting vehicles 1918-1948, ISBN 0-7643-0141-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]