OBD
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
On-Board Diagnostics lub OBD w motoryzacji termin odnoszący się do zdolności samodiagnostyki pojazdów. Daje możliwość dostępu do danych dotyczących stanu poszczególnych układów pojazdu. Pozwala np. na odczytanie kodów błędów (DTC - diagnostic trouble codes) zapisanych w pamięci dotyczących silnika, immobilisera, itp.
[edytuj] OBDII
OBDII to skrót od angielskiego terminu On-Board Diagnostic level 2.
System OBDII jest obowiązującym standardem w samochodach :
- sprzedawanych po 1 stycznia 1996 w USA
- sprzedawanych po 1 stycznia 2001 w Unii Europejskiej
- sprzedawanych po 1 stycznia 2002 w Polsce
- silnikiem diesla sprzedawanych po 1 stycznia 2003
Samochody wyposażone w system OBDII posiadają charakterystyczne 16-pinowe złącze.
| Pin | Opis |
|---|---|
| 2 | J1850 Bus+ |
| 4 | Masa nadwozia |
| 5 | Masa sygnałowa (GND) |
| 6 | CAN High (J-2284) |
| 7 | ISO 9141/ISO14230 Linia K |
| 10 | J1850 Bus- |
| 14 | CAN Low (J-2284) |
| 15 | ISO 9141/ISO14230 Linia L |
| 16 | Zasilanie (+) |
[edytuj] Protokoły transmisji i media wykorzystywane w OBDII
- J1850 PWM
- J1850 VPW
- ISO9141
- ISO14230 (KWP2000)
- CAN (ISO15765/SAE J2480)
