OF-40

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
OF-40
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent OTO Melara (wieża i uzbrojenie)
FIAT (podwozie)
Typ pojazdu czołg podstawowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1980
Egzemplarze 36
Dane techniczne
Silnik silnik 10-cylindrowy MTU 90º
o mocy 830 KM przy 2200 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 1000 l
Długość 9,222 m
kadłuba: 6,893 m
Szerokość 3,51 m
Wysokość 2,45 m
Prześwit 0,44 m
Masa 43 100 kg
bojowa: 45 500 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
wstecz: 25 km/h
Zasięg 600 km (po drogach)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 2,25 m
4,0 m (z rurą)
bez przygotowania: 1,2 m
Rowy (szer.) 3 m
Ściany (wys.) 1,1 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata kal 105 mm

1 karabin maszynowy kal. 7,62 mm (sprzężony z armatą)
1 karabin maszynowy kal. 12,7 mm (na wieży)

Wyposażenie
wyrzutnia granatów dymnych
Użytkownicy
Zjednoczone Emiraty Arabskie

OF-40 – współczesny włoski czołg podstawowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pracę nad nowym czołgiem, który miał zastąpić używany w armii włoskiej niemiecki czołg Leopard 1A1 rozpoczęto w 1977 roku. Pracę prowadziły dwie firmy OTO Melara i FIAT. Pierwsza z nich zajmowała się opracowaniem wieży a druga podwozia. Projekt ten oznaczono jako OF-40 (skrót: O – od nazwy firmy OTO Melara, F – nazwy FIAT, 40 – od projektowanej masy czołgu). Prototyp zbudowano w 1980 roku.

W 1983 roku po próbach ostatecznie opracowano czołg oznaczony jako OF-40 Mk 2 i wdrożono go do produkcji seryjnej. Nie spotkał się on jednak z zainteresowaniem armii włoskiej.

W związku z tym czołg OF-40 Mk 2 przeznaczono na eksport. Zainteresowało się nim armia Zjednoczonych Emiratów Arabskich, która ostatecznie zamówiła 36 czołgów tego typu. Po wyprodukowaniu 36 czołgów tego typu ostatecznie zrezygnowano z ich dalszej produkcji.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Czołgi OF-2 Mk 2 są użytkowane przez armię Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]