OGame

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
OGame
Logo OGame
Producent Gameforge AG
Gatunek

MMOSG

Wymagania

przeglądarka internetowa

OGameinternetowa gra strategiczna z rodzaju tzw. massively multiplayer online strategic game (MMOSG). Twórcą gry, istniejącej od 2003 roku (w Niemczech od 2002), jest niemiecka firma Gameforge GmbH. Gra została przetłumaczona i uruchomiona w wielu krajach. Polska edycja ruszyła 20 stycznia 2005 r., kiedy to powstało pierwsze universum. Od roku 2007 do 2010 gra funkcjonowała pod patronatem portalu Onet. Sama rejestracja jest darmowa, płatna natomiast jest antymateria, która pozwala na zakup dodatkowych, opcjonalnych funkcji, ułatwiających grę, takich jak komandor czy oficerowie. Co jakiś czas tworzone są nowe universa.

Spis treści

Wymagania[edytuj]

Gra nie wymaga w systemie operacyjnym żadnego dodatkowego oprogramowania. Do gry wystarczy przeglądarka internetowa oraz dostęp do internetu.

Świat gry[edytuj]

Gra podzielona jest na osobne serwery, zwane universami. Universum jest osobnym wszechświatem mieszczącym maksymalnie ponad 15 tysięcy graczy. Każde universum dzieli się na galaktyki, układy słoneczne i planety. Oprócz tych jednostek organizacji istnieją także niekiedy księżyce, które również można rozbudowywać. Powstają w wyniku nagromadzenia odpadków pozostałych po konfrontacji dużych flot. Za każde 100 000 latających surowców (30% metalu i kryształu zużytego na budowę zniszczonych w walce statków (na universum 39 i 40 także obrony)), szansa na powstanie księżyca wzrasta o 1%, jednak maksymalnie może być to 20%. Kolejne ataki są liczone oddzielnie. Procent szansy na powstanie księżyca można obliczyć ze wzoru : C =A+B-(A*B) – Gdzie A, B, C to kolejno zapisane procentowe szanse na księżyc. Każdy wszechświat dzieli się na 9 galaktyk, te na 499 układów słonecznych, w których może występować maksymalnie po 15 planet. Każda z planet w układzie różni się zarówno rozmiarem jak i temperaturą. Wielkość i temperatura każdej z nich jest ustalane na nowo, częściowo na podstawie losowych współczynników i położenia planety w układzie. Wartości te są losowane przy każdej próbie kolonizacji nowej planety. Gracze mogą posiadać jedną planetę matkę i maksymalnie osiem kolonii (razem dziewięć planet) w Universach 1-66. Na nowych uniwersach maksymalna ilość planet zależy od poziomu "Astrofizyki"

W wersji 0.78 twórcy gry dodali szesnastą lokację w każdym z układów nazwaną "Przestrzeń kosmiczna". Można tam wysłać ekspedycje.

Efekty ekspedycji:

  • Zdobycie surowców
  • Zdobycie statków
  • Zdobycie antymaterii
  • Znalezienie handlarza
  • Walka z piratami i obcymi
  • Opóźnienie w powrocie floty
  • Przyspieszenie powrotu floty
  • Utrata całej floty

Jubileuszowe 50 universum (uruchomione 4 stycznia 2007 r.) różni się od pozostałych dwukrotnie przyspieszoną rozgrywką, oraz większą ilością galaktyk (50), zrównoważoną mniejszą ilością układów słonecznych w każdej galaktyce (100). Wyjątkowe jest również universum oznaczone numerem 60 (otwarte 15 maja 2008 r.). Podobnie jak 50 universum, ma dwukrotnie zwiększoną szybkość, ale ilość galaktyk i układów słonecznych nie różni się od pozostałych universów (9 galaktyk, a w każdej z nich 499 układów słonecznych). Dodatkową zmianą na tym universum jest zwiększenie powstającego pola zniszczeń po bitwach flot, z 30% do 60% (metalu i kryształu zużytych na budowę zniszczonych w walce statków)

18 sierpnia 2009 na uniwersum "Andromeda" wystartowała wersja 1.0 Redesign z nowym wyglądem i zmodyfikowanymi zasadami. Wygląd gry został całkowicie przeprojektowany. Zamiast badania "Technologia Ekspedycji" pojawiła się "Astrofizyka", która oprócz wykonywania ekspedycji pozwala na zwiększoną liczbę planet. Zmieniono także pojemność magazynu i właściwości planet. Oprócz tego dodano wiele drobnych ulepszeń (Przeglądanie wiadomości bez konieczności kasowania, czas przylotu floty itp.)

Zasady[edytuj]

Głównym zadaniem jest kontrola nad jak największą częścią wszechświata, zbieranie i handel surowcami, rozbudowywanie swojego imperium, postęp technologiczny, walka i układy z innymi graczami, oraz osiągnięcie jak najwyższego miejsca w rankingu najlepszych graczy danego universum.

Na każdej z planet można wydobywać trzy surowce – metal, kryształ i deuter. Te wykorzystujemy budując budynki na coraz wyższych poziomach, tworząc statki, systemy obronne, bądź rozwijając technologie.

Czwartą jednostką, która jest potrzebna do rozwoju, jest energia – od jej ilości zależy współczynnik produkcji, który w przypadku niedoboru zmniejsza wydobycie surowców. Każdy budynek wydobywający surowce zużywa określoną ilość energii – do wytwarzania energii służą elektrownie (słoneczna oraz fuzyjna) i satelity słoneczne.

Od wersji 0.77b pojawił się czwarty surowiec: antymateria. Można go uzyskać dokonując płatności realnymi pieniędzmi lub znaleźć w przestrzeni kosmicznej. Jednakże szanse na znalezienie antymaterii są bardzo małe. Służy do aktywacji konta komandor oraz oficerów.

Najważniejszą cechą Ogame jest to że gra toczy się 24 godziny na dobę, także wtedy gdy gracz nie jest zalogowany. Tak więc atak może nastąpić w każdej chwili, nawet gdy gracz śpi, jest w szkole lub w pracy.

Ilość czasu potrzebnego na ukończenie danego zadania (takiego jak ukończenie badania czy wybudowanie statku) zależy od stanu gospodarki gracza (istnieją budynki zwiększające szybkość pracy, np. fabryka robotów, czy fabryka nanitów). Czas potrzebny na wykonanie czynności jest zawsze wyświetlany przy danej czynności.

Przebieg gry[edytuj]

Gra, w głównej mierze, odbywa się w trzech sferach – (roz)budowy budynków, odkrywania technologii cywilnej oraz militarnej i budowy statków. Każda z tych sfer (w większości wypadków) jest oddzielona od reszty, czyli działanie w jednej nie „zajmuje” drugiej.

Budynki[edytuj]

W zakładce budynków wybiera się konstrukcje, które można wybudować lub rozbudowywać, co daje możliwość rozwoju kolejnych technologii (i zwiększenia tempa ich odkrywania), budowy nowych statków (i skrócenie czasu ich produkcji) i zwiększenia wydobycia surowców. Wszystkie budynki mają tzw. poziomy – budynek wyższego poziomu jest bardziej efektywny od budynku niższego poziomu, ale koszt i czas budowy następnego poziomu jest zawsze większy (poza kilkoma wyjątkami) dwukrotnie. Ponieważ planety mają ograniczoną liczbę tzw. „pól” (każdy poziom każdego budynku zajmuje jedno „pole”, budynki obronne nie zajmują miejsca na planecie – oprócz magazynów rakiet), istnieje możliwość burzenia budynków (po jednym poziomie), ale na to, podobnie jak na budowę, potrzeba czasu i surowców. W przypadku rozpoczęcia budowy (lub burzenia) reszta operacji w tej zakładce jest zablokowana do czasu jej ukończenia. Inny gracz nie może zniszczyć już wybudowanych budynków. Są też budynki, które przyśpieszają powstawanie innych, np. fabryka robotów i fabryka nanitów.

Wydobywcze[edytuj]

Budynki z zakładki Surowce:

  • Kopalnia metalu - wydobywa metal. Ma największe wydobycie.
  • Kopalnia kryształu - wydobywa kryształ. Wydobycie na poziomie średnim.
  • Ekstraktor deuteru - wydobywa deuter. Zazwyczaj niskie wydobycie, ale te zależy od pozycji w układzie słonecznym.
  • Elektrownia słoneczna - dostarcza energię.
  • Elektrownia fuzyjna - dostarcza energię bez względu na pozycję, ale zmniejsza wydobycie deuteru.
  • Satelita słoneczny - tak naprawdę nie jest to budynek tylko statek, chociaż jest w tej zakładce razem z budynkami. Dostarcza energię zależnie od pozycji w układzie słonecznym.
  • Magazyn metalu - powiększa maksymalną ilość metalu którą można pomieścić na planecie.
  • Magazyn kryształu - powiększa maksymalną ilość kryształu którą można pomieścić na planecie.
  • Zbiornik deuteru - powiększa maksymalną ilość deuteru którą można pomieścić na planecie.
  • Oddalona kryjówka metalu - pozwala na ukrycie pewnej ilości metalu przed innymi graczami, kryjówka nie powiększa pojemności magazynu.
  • Podziemna kryjówka na kryształ - pozwala na ukrycie pewnej ilości kryształu przed innymi graczami, kryjówka nie powiększa pojemności magazynu.
  • Kryjówka na deuter na dnie morza - pozwala na ukrycie pewnej ilości deuteru przed innymi graczami, kryjówka nie powiększa pojemności magazynu.

Użytkowe[edytuj]

Budynki z zakładki Stacja:

  • Fabryka robotów - zmniejsza czas budowy budynków.
  • Stocznia - służy do budowy statków.
  • Laboratorium badawcze - potrzebne do badania technologii, im wyższy poziom tym lepsze technologie są dostępne (o ile się spełni pozostałe wymagania).
  • Depozyt sojuszniczy - oferuje możliwość dostarczenia paliwa napędowego zaprzyjaźnionym flotom.
  • Silos rakietowy - magazyn dla rakiet międzyplanetarnych i przeciwrakiet.
  • Fabryka nanitów - zmniejsza czas budowy budynków, statków i zabezpieczeń obronnych o połowę.
  • Terraformer - Przygotowuje niedostępne tereny pod zabudowę. Zbudowanego terraformera nie można zburzyć.

Badania[edytuj]

W zakładce badań można odkrywać lub rozwijać poznane już technologie – te umożliwią lepsze wykorzystanie energii, możliwość produkcji silniejszych statków oraz dostęp do większej ilości struktur budowlanych np. elektrownia fuzyjna ma następujące wymagania: ekstraktor deuteru na poziomie 5 i technologia energetyczna na poziomie 3. Zasady rozwoju technologii są analogiczne jak w przypadku budynków, z tym że badania nie zajmują „pól”, działają na wszystkich planetach (czyli nie trzeba odkrywać tych samych technologii na każdej planecie osobno) Do rozwijania nowych technologii potrzebne jest laboratorium badawcze. Do coraz nowszych technologii potrzebny jest wyższy poziom laboratorium badawczego. Wyższy poziom laboratorium nie tylko pozwala odkrywać nowe technologie, ale także zwiększa prędkość badania wszystkich technologii.

Podstawowe badania[edytuj]

  • Technologia energetyczna - technologia energetyczna zajmuje się rozwojem energetycznych systemów mocy oraz sposobów magazynowania energii.
  • Technologia laserowa - Laser (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation - wzmacnianie światła przez wmuszoną emisję promieniowania) wytwarza intensywny, wysokoenergetyczny, spójny promień świetlny. Te urządzenia znajdują zastosowania we wszystkich możliwych dziedzinach - od komputerów optycznych po ciężka broń laserową, która bez trudu przecina opancerzenie statków kosmicznych. Technologia laserowa tworzy podstawy do dalszych badań nad bardziej zaawansowanymi technologiami bojowymi.
  • Technologia jonowa - Rozwija skuteczność śmiertelnego promieniowania przyspieszonych jonów. Rozpędzone jony wyrządzają ogromne szkody obiektom, na które trafiają.
  • Technologia nadprzestrzenna - Przez połączenie 4. i 5. wymiaru jest teraz możliwe zbudowanie nowatorskiego napędu, który jest oszczędniejszy i wydajniejszy.
  • Technologia plazmowa - Dalszy etap rozwoju technologii jonowej, która nie przyspiesza już jonów, lecz wysoko energetyczną plazmę. Taka plazma posiada niszczycielską moc podczas atakowania wyznaczonych obiektów.

Zaawansowane badania[edytuj]

  • Technologia szpiegowska - Technologia szpiegowska zajmuje się w pierwszej linii odkrywaniem nowych i bardziej efektywnych czujników. Im bardziej jest rozwinięta ta technologia, tym więcej informacji o procesach zachodzących w okolicy użytkownika jest mu dostępnych. Dla sond decydująca jest różnica między poziomem rozwoju własnej, a technologii szpiegowskiej nieprzyjaciela. Im bardziej jest rozwinięta własna technologia szpiegowska, tym więcej informacji zawiera raport i tym mniejsza jest szansa, że szpiegowanie zostanie wykryte. Im więcej sond zostaje wysyłanych, tym więcej szczegółów o przeciwniku zostaje dostarczonych, jednocześnie wzrasta także zagrożenie wykrycia. Technologia szpiegowska polepsza także lokalizację obcych flot. O tym decyduje tylko poziom własnej technologii. Od poziomu drugiego, dodatkowo oprócz samego meldunku o ataku nieprzyjaciela wskazywana jest ilość atakujących statków. Od poziomu 4 widać rodzaj atakujących statków, jak i całkowitą ich liczbę, a od poziomu 8 dokładną liczbę różnych typów statków. Dla pilotów ta technologia jest nieoceniona, bo daje informacje, czy ofiara ma obronę i/lub flotę stacjonującą na planecie czy też nie. Dlatego ta technologia powinna zostać odkryta jak najwcześniej. Najlepiej od razu po wynalezieniu małego transportera.
  • Technologia komputerowa - Technologia komputerowa zajmuje się podwyższaniem dostępnej wydajności komputerów. Tylko wydajne i efektywne systemy komputerowe są budowane. Ich moc obliczeniowa, a więc i prędkość, z jaką obliczenia są przeprowadzane, wzrasta. Wraz ze wzrostem wydajności komputerów można sterować jednocześnie coraz większa ilością flot. Zwiększenie poziomu technologii komputerowej o 1 zwiększa maksymalną ilość flot o 1. Im więcej flot jednocześnie można wysłać, tym więcej nalotów można wykonywać, i tym więcej surowców konfiskować. Naturalnie używają tej technologii także handlarze, ponieważ mogą wtedy także wysyłać jednocześnie więcej flot handlowych. Z tego powodu technologia komputerowa powinna być przez całą grę ciągle rozwijana.
  • Astrofizyka - Pogłębienie wiedzy w dziedzinie astrofizyki umożliwi budowanie laboratoriów na statkach. A dzięki temu będzie można organizować więcej ekspedycji do niezbadanych jeszcze obszarów i zakładać dalsze kolonie w wszechświecie. Jeśli zdobędziesz dwa poziomy tej technologii możesz korzystać z kolejnej planety. Od poziomu 4 można zasiedlać pozycje 3 oraz 13. Od poziomu 6 można zasiedlać pozycje 2 oraz 14. Od poziomu 8 można zasiedlać pozycje 1 oraz 15.
  • Międzygalaktyczna Sieć Badań Naukowych - Naukowcy z różnych planet komunikują się ze sobą przez tę sieć. Wraz z rozbudową na kolejny poziom, do sieci zostanie przyłączone dodatkowe laboratorium. Przy czym przyłączane będą zawsze laboratoria o najwyższym poziomie. Laboratorium musi być wystarczająco rozwinięte, aby samodzielnie móc prowadzić zadane badania naukowe. Poziomy rozbudowy wszystkich laboratoriów będących w sieci będą sumowane.
  • Rozwój grawitonów - Grawiton to cząstka, która nie posiada żadnej masy, ani żadnego ładunku, a która określa siłę grawitacji. Przez wystrzał skoncentrowanego ładunku grawitonów można wytworzyć sztuczne pole grawitacyjne, które podobnie jak czarna dziura, wciąga do siebie wszystkie masy i obiekty. W ten sposób statki oraz księżyce mogą ulec zniszczeniu. Aby wytworzyć wystarczającą ilość grawitonów potrzeba bardzo dużej ilości energii oraz zaawansowanych technologii.

Badania napędów[edytuj]

  • Napęd spalinowy - Napędy spalinowe bazują na zasadzie odrzutu. Materia o wysokiej temperaturze zostaje wyrzucona i napędza statek w kierunku przeciwnym do kierunku wyrzutu. Skuteczność tego mechanizmu w rzeczywistości jest niewielka, ale jest on tani i niezawodny oraz ma małe opóźnienie. Poza tym potrzebuje mało przestrzeni i dlatego zwykle można go znaleźć na małych jednostkach. Ponieważ mechanizmy spalania są niezbędne do poruszania się w przestrzeni, powinny zostać skonstruowane tak wcześnie jak to jest możliwe. Dalszy rozwój tych mechanizmów podwyższa prędkość o 10% wartości podstawowej dla następujących jednostek: małe i duże transportery, lekkie myśliwce, sondy szpiegowskie oraz recyklery.
  • Napęd impulsowy - Napęd impulsowy bazuje na zasadzie odrzutu, przy czym masa promienista powstaje w dużej części jako produkt uboczny, wykorzystywanych do uzyskania energii reakcji jądrowych. Dodatkowo inne masy mogą być wtryskiwane. Dalszy rozwój tego mechanizmu podwyższa prędkość o 20% wartości podstawowej następujących jednostek: bombowce, krążowniki, ciężkie myśliwce i statki kolonizacyjne. Rakiety międzyplanetarne mają większy zasięg.
  • Napęd nadprzestrzenny - Zakrzywia czasoprzestrzeń bezpośrednio w okolicy statku. Przestrzeń ta zostanie skompresowana, dzięki czemu można bardzo szybko pokonać duże odległości. Im bardziej rozwinięty jest napęd nadprzestrzenny, tym lepsza jest kompresja przestrzeni, przez co zwiększa się prędkość statków z poziomu na poziom o 30% wartości podstawowej dla następujących jednostek: okręty wojenne, niszczyciele, pancerniki, Gwiazdy Śmierci (i bombowców od 8 poziomu tego napędu).

Badania bojowe[edytuj]

  • Opancerzenie - Specjalny stop metali polepsza właściwości opancerzenia. Jeśli stop o bardzo dobrej odporności został raz wynaleziony, struktura molekularna systemów militarnych i statków zostanie zmieniona przez specjalne promieniowanie i uzyska postać najlepszego odkrytego stopu. Skuteczność opancerzenia wzrasta o 10% z poziomu na poziom.
  • Technologia bojowa - Technologia bojowa zajmuje się przede wszystkim dalszym rozwojem istniejących już systemów obronnych. Podczas rozwoju szczególny nacisk będzie kładziony na to, aby dostępne systemy wyposażyć w większą moc i dokładniej nią sterować. Przez to systemy bojowe będą bardziej efektywne, a broń będzie powodować większe straty. Każdy poziom technologii bojowej podwyższa moc bojową jednostek o 10% wartości początkowej. Technologia bojowa jest ważna, aby później utrzymywać własne jednostki jako konkurencyjne. Dlatego powinna ona być rozwijana przez całą grę.
  • Technologia ochronna - Technologia ochronna zajmuje się odkrywaniem coraz nowszych możliwości, aby powłoki zaopatrywać w coraz więcej energii, usprawniać je i sprawiać bardziej wytrzymałymi. Każdy poziom technologii ochronnej podwyższa efektywność powłok o 10% wartości podstawowej.

Militaria[edytuj]

Trzecią częścią jest sfera militarna – dzieli się ona zarówno na obronę, gdzie można produkować działa lub systemy defensywne, jak i systemy ofensywne takie jak statki bojowe, kolonizacyjne, sondy szpiegowskie oraz transportowe itp. Tutaj, w przeciwieństwie do poprzednich sfer, zadania są kolejkowane, czyli można dodać zadanie produkcji statku lub działa nawet jeżeli produkcja już trwa – wtedy zadanie to zostanie wykonane zaraz po tym, jak zostanie ukończone poprzednie. Systemy defensywne i statki mają wspólną kolejkę i nie można ich budować jednocześnie.

Gdy gracz dysponuje flotą, może zaatakować planetę innego gracza. Czas lotu jest zależny od odległości między planetą, z której wysyła flotę a planetą atakowaną oraz od poziomu badań nad odpowiednimi rodzajami napędów. Jeśli gracz atakujący zdoła przełamać obronę przeciwnika, na jego statki (zależnie od ich łącznej ładowności) zabierana jest maksymalnie połowa surowców znajdujących się na planecie przeciwnika. Walki odbywają się natychmiastowo (kończą się w momencie, gdy flota dociera do docelowej planety). W początkowym etapie gry większość zysków pochodzi z rabunku; w późniejszej fazie gry z niszczenia floty innych graczy (tzw. złomowanie). Tak jak do badań potrzebne jest laboratorium badawcze tak do budowania statków i systemów obronnych potrzebna jest stocznia. Do wyprodukowania nowego, lepszego statku potrzebny jest wyższy poziom stoczni. Wyższy poziom stoczni skraca czas budowy systemów obronnych oraz statków kosmicznych. Czas budowy statków i systemów obronnych (oraz budynków) skraca również fabryka nanitów. Każdy poziom fabryki nanitów skraca o połowę czas budowy systemów obronnych i statków oraz budynków.

Statki i ich krótka charakterystyka[edytuj]

  • Mały transporter (MT) – Tańsza i mniej pojemna wersja dużego transportera
  • Duży transporter (DT) – droższy, wytrzymalszym, bardziej pojemny oraz szybszy od małego transportera,
  • Lekki myśliwiec (LM) – mały statek służący do osłony większych jednostek (tzw. pochłanianie strzałów lub mięso armatnie) i prób księżycowych,
  • Ciężki myśliwiec (CM) – większa wersja lekkiego myśliwca,
  • Krążownik (KR) – stosunkowo tani okręt, przystosowany do zwalczania lekkich myśliwców oraz wyrzutni rakiet,
  • Okręt wojenny (OW) – jednostka stanowiąca trzon floty w początkowych wersjach gry, wypierany z użytku przez zużywające mniej paliwa Pancerniki,
  • Statek kolonizacyjny (kolonizator) – służy do kolonizowania innych planet,
  • Recykler (REC) – służy do odzyskiwania surowców z pól zniszczeń (PZ) powstałych ze szczątków zniszczonych statków,
  • Sonda szpiegowska (SSZ) – służy do szpiegowania planet wroga,
  • Satelita Słoneczny (SS) – służy do pozyskiwania energii słonecznej,
  • Bombowiec (BB, bombka) – drogi, wyspecjalizowany statek, który sieje spustoszenie w systemach obronnych wroga,
  • Niszczyciel (NSC) – bardzo mocna jednostka, lecz jej słabością jest niska prędkość,
  • Gwiazda Śmierci (GS bądź GŚ) – najsilniejsza jednostka w grze zdolna niszczyć wrogie księżyce, nie zużywa prawie wcale paliwa, lecz jest bardzo powolna,
  • Pancernik (PNC) – mocny statek, postrach okrętów wojennych, który zepchnął je na drugi plan.

Systemy obronne[edytuj]

Poza statkami istnieje możliwość wybudowania jednostek obronnych na planetach. Posiadają większą siłę ognia niż statki które można wybudować za podobną ilość surowców, nie można jednak nimi napadać innych graczy, oraz uciec w przypadku ataku na planetę. W przypadku zniszczenia, (w przeciwieństwie do Floty) szansa na odbudowanie każdej pojedynczej struktury obronnej wynosi 70%.

Do struktur obronnych zaliczamy następujące jednostki:

  • Wyrzutnia rakiet (WR)
  • Lekkie działo laserowe (LDL, LL)
  • Ciężkie działo laserowe (CDL, CL)
  • Działo Gaussa (Gauss, DG)
  • Działo jonowe (Jonówka, DJ)
  • Wyrzutnia plazmy (Plazma, WP)
  • Mała powłoka ochronna (MPO)
  • Duża powłoka ochronna (DPO)
  • Rakieta międzyplanetarna (RMP)
  • Przeciwrakieta (PR)

Odstępstwa[edytuj]

Mimo iż każda ze sfer (w większości przypadków) nie oddziałuje na drugą (czyli możliwe jest budowanie budynku i niezależnie od tego np. odkrywanie technologii), to zasada ta nie stosuje się do sytuacji, gdy budowana jednostka jest bezpośrednio związana z procesem jaki chcemy wykonać. Najprostszym przykładem jest laboratorium badawcze – w przypadku rozwoju tego budynku na jakiejkolwiek z planet, nie można przeprowadzać żadnych prac badawczych do czasu ukończenia budowy (i vice versa). Drugim przykładem jest stocznia lub fabryka nanitów – podczas ich rozbudowy nie można budować żadnych statków ani systemów obronnych (i vice versa).

Sojusze[edytuj]

Gra umożliwia i w znacznej mierze polega na zawieraniu sojuszy z innymi uczestnikami gry. Zasady gry pozwalają posiadać maksymalnie jedno konto w jednym universum i współpracować na poziomie ekonomicznym oraz militarnym ze swoimi sojusznikami, rosnąc razem z nimi w siłę i mając ich wsparcie. Sojusze to rodzaje klanów z gier innego typu. Największe sojusze liczą sobie od stu kilkudziesięciu do ponad 400 członków. Jednak dobre sojusze mają z reguły nie więcej niż 30 członków. Większość nie stawia na ilość lecz na jakość (znajomość zasad, doświadczenie, aktywność, stały rozwój, ilość punktów, wielkość floty, kulturę osobistą itp.)

Oficerowie[edytuj]

Oficerowie to nowe funkcje znacznie ułatwiające grę, które można aktywować podobnie jak konto komandor kupując określoną ilość antymaterii. Można uzyskać następujących oficerów:

  • Admirał floty – który zwiększa ilość slotów flot o dwa
  • Mechanik – zmniejsza o połowę straty w obronie i zwiększa ilość energii na planetach o 10%
  • Geolog – zwiększa wydobycie kopalń o 10%
  • Technokrata – zwiększa poziom szpiegowania o dwa oraz skraca czas badań o 25%

Universum 669[edytuj]

Specjalne universum dla osób będących członkami OGameTeamu. Było to tzw. speeduni, na którym akcja działa się 4 razy szybciej. Rejestrację można było także wygrać w konkursach, a w pewnym okresie było ono ogólnodostępne. Universum służyło do wyszukiwania bugów w grze.

prOGame[edytuj]

Istnieje również międzynarodowe speed-uni nazwane prOGame (od pro, jak profesjonalny). Grają tam (a przynajmniej według założeń powinni grać) najlepsi gracze z całego świata. Akcja toczy się 5 razy szybciej. Oznacza to, że atak na planetę znajdującą się w tym samym układzie słonecznym może zajmować 10 minut (przy około 50 minutach na uniwersach o prędkości 1) . Maksymalna ilość graczy na prOGame wynosi 7500. Oficjalnym językiem na forum prOGame jest język angielski.

Aktualnie prOGame istnieje jako Universum 35 OGame.org. Do rozgrywki nie jest konieczne posiadanie konta premium, zaś rozpoczęta tura w zamierzeniach twórców nie ma być resetowana. Pomimo włączenia prOGame w struktury OGame.org universum to zachowało zwiększoną prędkość, odrębne zasady, forum oraz Team nadzorujący rozgrywkę.

OGame Team[edytuj]

OGame Team to grupa ludzi zajmujących się administracją OGame w poszczególnych krajach. Za swoją pracę nie dostają wynagrodzenia[1]. Otrzymują za to kupony, wymieniane na wirtualną walutę dowolnej (dysponującej wirtualną walutą) gry GameForge (w OGame - Antymaterii, w Ikariam - Ambrozji, w BattleKnight - Rubinów, itd. )[2]

Hierarchia członków Teamu OGame.pl:

W grze: GA (Game Administrator) → MG (Mistrz Gry) → GO/tGO (Game Operator / Testowy Game Operator)

Na forum: FA (Forum Administrator) → SMOD (Super Moderator) → MOD (Moderator)→ tMOD (Testowy Moderator)

W sieci IRC: IRC Support Admin → IRC Support Manager → IRC Supporter

Zwierzchnikiem wszystkich administratorów jest CoMa (Community Manager) nadzorujący funkcjonowanie gry w danym kraju.

Materiały pomocne w prowadzeniu rozgrywki na OGame[edytuj]

Symulatory walk[edytuj]

W wyniku dużej popularności, gra doczekała się programów symulujących walki, które mają pomagać graczom w przewidywaniu skutku walk jakie prowadzą. Owe symulatory pojawiły się jako natywny klient oraz jako witryny internetowe. Przykładami takich narzędzi są m.in. speedsim oraz DragoSim[3].

Wtyczki dla przeglądarek[edytuj]

Istnieją również wtyczki dla przeglądarek internetowych, które ułatwiają rozrywkę. Wtyczka preferowana przez większość graczy to FoxGame, dla przeglądarki Firefox. Ułatwia ona wysyłanie floty, oblicza pojemność floty wysyłanej, logowanie do samej gry jest ułatwione ponieważ wtyczka zapamiętuje na którym świecie gracz gra i dopisuje jego login i hasło.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]