OKB

OKB (ОКБ) jest transliteracją rosyjskiego skrótu nazwy Опытное конструкторское бюро, co można przetłumaczyć jako biuro doświadczalno-projektowe. W żargonie więziennym nosiły nazwę szaraszek. W czasach Związku Radzieckiego, biura te były tajnymi, na prawach zakładów karnych, instytucjami pracującymi nad projektowaniem i tworzeniem prototypów zaawansowanych technologii, zazwyczaj dla zastosowań wojskowych. W większości dysponowały obiektami i zasobami niezbędnymi do budowy prototypów. Projekty zaakceptowane przez państwo były następnie kierowane do fabryk do masowej produkcji. Personel (głównie inżynierowie i naukowcy) nosił status więźniów, choć były wyjątki. Biura były oficjalnie identyfikowane przez nadany im numer, np. OKB-172, niejednokrotnie, pół-oficjalnie przez nazwisko głównego projektanta, na przykład, OKB-51 które prowadził Paweł Suchoj, było też znane jako OKB Suchoj. Szereg z nich zachowało te nazwy nawet po śmierci lub zmianie projektanta.

Historia

OKB zaczęły powstawać od 1928.

• Od 1930 były zarządzane przez Oddział Techniczny (Техническое отделение) Zarządu Ekonomicznego OGPU,,
• od 29 września 1938 - Oddział Specjalnych Biur Projektów (Отдел особых конструкторских бюро) NKWD,
• od 21 października 1938 - IV Oddział Specjalny (4 с/о) NKWD,
• od 9 stycznia 1939 - Biuro Techniki Specjalnej (Особое техническое бюро) NKWD,
• od 31 lipca 1941 - IV Oddział Specjalny (4 с/о) NKWD-MWD,
• w dniu 30 marca 1953 - IV Oddział Specjalny (4 с/о) MWD został rozwiązany.

Po upadku Związku Radzieckiego, wiele OKB przekształcono w zjednoczenia naukowo-produkcyjne (Научно-производственное объединение), w skrócie NPO. Było kilka prób połączenia ich w 1990, w latach 2001-2006 były też fuzje tworzące "narodowych czempionów", takich jak np. Almaz-Antey.

Linki zewnętrzne

• zestawienie OKB