ORP Gen. K. Pułaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ORP Gen. K. Pułaski
ORP Gen. K. Pułaski
Historia
Stocznia Bath Iron Works
Położenie stępki 17 lipca 1978
Wodowanie 24 marca 1979
 US Navy
Nazwa USS Clark (FFG-11)
Wejście do służby 9 maja 1980
Wycofanie ze służby 15 marca 2000
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 15 marca 2000
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 3658 t. (pełna)
Długość 135,6 m
Szerokość 13,7
Zanurzenie 5,7 m
Prędkość 30,2 węzła (nominalnie 29 w.)
Zasięg 4500 Mm przy 20 w.
Załoga do 215 osób
Napęd
2 turbiny GE LM 2500 29828 kW (40000 KM) łącznie
Uzbrojenie
AN/SPS-49 Air Search Radar
AN/SPS-55 Surface Search
Mk92 Fire Control System
AN/SLQ-32 Electronics Warfare
AN/SQS-56 Sonar
Mk36 SRBOC Decoy System
AN/SQR-19 Towed Array Sonar
AN/SQQ-89 ASW Integration Syst.
działo Oto Melara 76 mm
Phalanx Mk 15 CIWS
wyrzutnia rakietowa Mark 13
(SM-1MR i Harpoon)
wyrz. Mk 32 (dla torped Mk 46)
Wyposażenie lotnicze
2 × Kaman SH-2G Super Seasprite
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
ORP 272 Gen. K. Pułaski w porcie Gdynia 2 lutego 2008

ORP Gen. K. Pułaski (272)fregata rakietowa typu Oliver Hazard Perry polskiej Marynarki Wojennej. Okręt zbudowała w latach 1978-1980 stocznia Bath Iron Works w Bath (stan Maine) i 9 maja 1980 roku wszedł do służby w amerykańskiej marynarce wojennej jako USS „Clark” (FFG-11). Został z niej wycofany 15 marca 2000 i tego samego dnia podniósł polską banderę w bazie morskiej US Navy w Norfolk w stanie Wirginia, jako dar rządu Stanów Zjednoczonych.

Transfer okrętu[edytuj | edytuj kod]

W uroczystości przekazania okrętu wzięli udział - obok przedstawicieli władz i flot obu krajów - liczni polscy kombatanci zamieszkali w USA. Nazwę ORP „Gen. K. Pułaski” - dla podkreślenia związku obu narodów - nadano mu 25 czerwca 2000 roku w Gdyni. Matką chrzestną była żona ówczesnego premiera RP Ludgarda Buzek.

Siostrzanym okrętem w polskiej Marynarce Wojennej jest ORP „Gen. T. Kościuszko” (numer burtowy 273), służący wcześniej w marynarce amerykańskiej jako USS „Wadsworth”. Oba okręty wchodzą w skład dywizjonu Okrętów Bojowych 3 Flotylli Okrętów. Od 26 stycznia do kwietnia 2006 wchodził w skład NATO-wskiego zespołu SNMG-1, uczestnicząc w ćwiczeniach z międzynarodowym zespołem na Morzu Północnym i Śródziemnym. Przeznaczony jest do zwalczania okrętów podwodnych, ochrony konwojów i zespołów okrętów oraz patrolowania i operacji ratowniczych.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Wyporność standardowa - 3045 t
  • Wyporność pełna - 3638 t
  • Długość - 135,64 m
  • Szerokość - 13,7 m
  • Zanurzenie - 4,52-7,48 m
  • Prędkość maksymalna - 29 w
  • Zasięg 4500 Mm przy 20 w
  • Załoga - 215 osób

Napęd składa się z dwóch turbin gazowych General Electric o mocy po 2500 KM.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • 1 wyrzutnia pocisków rakietowych do odpalania pocisków przeciwlotniczych typu Standard SM-1MR (długość 4,72 m, średnica 0,34 m, waga 608,7 kg, pułap maksymalny 19 km, zasięg 67 km, prędkość ponad 2 M, zapas 36 sztuk) i pocisków woda-woda typu RGM-84G Harpoon (długość 4,6 m, średnica 0,34 m, głowica bojowa o wadze 227 kg, zasięg 180 km, prędkość 0,85 M, zapas 4 sztuki).
  • 1 armata uniwersalna kalibru 76 mm OTO Melara Mk 75 (szybkostrzelność do 100 strzałów na minutę) do zwalczania celów naziemnych i nawodnych (8 km) oraz powietrznych (5 km).
  • 1 sześciolufowe działko przeciwlotniczo-przeciwrakietowe systemu Vulcan Phalanx Mk 15 kalibru 20 mm (szybkostrzelność 3000 strzałów na minutę) do zwalczania celów na bliskich dystansach.
  • 6 wyrzutni torped kalibru 324 mm do zwalczania okrętów podwodnych (2xIII).
  • 2 śmigłowce Kaman SH-2G Seasprite do zwalczania okrętów podwodnych.

Okręt w kulturze[edytuj | edytuj kod]

12 sierpnia 2013 roku Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu monetę z serii „Polskie Okręty”, upamiętniającą fregatę rakietową „Gen. K. Pułaski” o nominale 2 zł, wykonaną ze stopu Nordic Gold[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]