ORP Korsarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ORP Korsarz
ORP Korsarz
ORP Korsarz
Historia
Stocznia Stocznia Gdyńska
 Marynarka Wojenna (PRL)
Wejście do służby 8 kwietnia 1945
(jako okręt polski)
Los okrętu wycofany ze służby ok. 1966
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pojemność: 32,61 BRT,
6,4 NRT
Długość 17,12 m
Szerokość 4,78 m
Zanurzenie 2,12 m
Załoga 5
Napęd
silnik spalinowy Scania o mocy 120 KM
Uzbrojenie
brak
Wcześniejsza nazwa "Pilot V"
L-5

ORP Korsarzkuter pilotowy, pierwsza jednostka pływająca powojennej Marynarki Wojennej PRL. ORP "Korsarz" urósł do roli symbolu, mimo że był tylko jednostką pomocniczą i służył do celów gospodarczych.

Historia i przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

Okręt o konstrukcji drewnianej zbudowany został w 1936 w Stoczni Gdyńskiej dla Urzędu Morskiego w Gdyni. Służył jako kuter pilotowy "Pilot V". W czasie wojny używany był dalej przez Niemców jako L-5. Po wyzwoleniu Gdyni został 7 kwietnia 1945 r. odnaleziony w porcie i wyremontowany przez 1 Samodzielny Morski Batalion Zapasowy. Jednostka została następnie wcielona do służby jako zalążek Marynarki Wojennej pod nazwą ORP "Korsarz". Banderę podniesiono 8 kwietnia 1945 r. w Gdyni w porcie na Oksywiu. Pierwszym dowódcą został mat Roman Radziejewski (który pierwszy wszedł na pokład kutra).

ORP "Korsarz" służył przede wszystkim do celów łącznikowych i strażniczych, zapewniając też komunikację z Helem. W lecie 1945 r. jego załoga uratowała 11 marynarzy z radzieckiego holownika, który zatonął po wejściu na minę. W grudniu 1945 r. kuter wraz z kolejnymi jednostkami (w tym ORP "Batory") utworzył Oddział Okrętów Pomocniczych i Przystani. W kwietniu 1946 r. został zwrócony Urzędowi Morskiemu w Gdyni i przez dalsze około 20 lat był używany w swojej pierwotnej roli kutra pilotowego.