ORP Sęp (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ORP Sęp
ORP Sęp
Klasa okręt podwodny
Typ Orzeł
Historia
Stocznia Rotterdamsche
Położenie stępki listopad 1936
Wodowanie 17 października 1938
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 16 kwietnia 1939
Wycofanie ze służby 2 września 1969
Los okrętu złomowany w latach 1971-72
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1110 ton
1473 tony
Długość 84 metry
Szerokość 6,7 metra
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

19,44 węzła
8,9 węzła
Zasięg nawodny – 7000 Mm przy prędkości 10 węzłów

podwodny – 100 Mm przy prędkości 5 węzłów

Załoga 6 oficerów, 54 podoficerów i marynarzy
Napęd
2 silniki wysokoprężne typu 6QD42Sulzer (4740 KM)
2 silniki elektryczne typu Brown Boveri (1100 KM)
2 baterie akumulatorów (200 ogniw).
Wyrzutnie torpedowe torpedowe:
12 x 550 mm z reduktorami do torped 533 mm, w tym:
4 dziobowe, 4 w śródokręciu, 4 na rufie
Uzbrojenie
• 20 torped
• 1 działo Bofors 105 mm
• 1 podwójne działko p/lot Bofors

ORP Sęp – polski okręt podwodny typu Orzeł, zwodowany 17 października 1938 r. w stoczni Rotterdamsche Droogdok Maatschappij w Rotterdamie.

Spis treści

Historia [edytuj]

16 kwietnia 1939, na redzie bazy Horton, podniesiono polską banderę na okręcie. 18 kwietnia, w towarzystwie ORP "Burza", okręt przybył do Gdyni, gdzie dokończono prace wyposażeniowe.[1] 1 września 1939 wyszedł w morze w ramach planu "Worek". 2 września, na północ od przylądka Rozewie wykonał atak torpedowy na niemiecki niszczyciel "Friedrich Ihn", który jednak uniknął trafienia. Kontratak za pomocą bomb głębinowych doprowadził do uszkodzenia okrętu podwodnego. Wieczorem 3 września ORP "Sęp" został zaatakowany przez U-Boota U-14, ale wystrzelona przez przeciwnika torpeda eksplodowała przedwcześnie. 4 września, z uwagi na poważne uszkodzenia i wyczerpanie załogi, skierował się w kierunku wód terytorialnych Szwecji. 17 września internowany w Stavnas (Szwecja), a następnie rozbrojony.

26 października 1945, wraz z innymi internowanymi okrętami (OORP "Ryś" i "Żbik"), powrócił do macierzystego portu w Oksywiu, gdzie po remoncie służył jako okręt szkolny. Modernizowany w okresie IV–XII 1946 (wymiana działa kalibru 105 mm na radzieckie kalibru 100 mm typu B-24-P bez charakterystycznej osłony, dostosowanie wyrzutni do torped radzieckich) i w 1958 (demontaż działa kalibru 100 mm).

W 1951, w związku z aferą związaną z ORP "Żuraw", aresztowano 8 marynarzy z załogi "Sępa". Oficerowie IW prowadzący śledztwo: Eugeniusz Niedzielin i Mikołaj Kulik, poddali ich torturom. Oskarżono ich o spisek. Jeden z marynarzy został stracony, siedmiu otrzymało kary 15 lat więzienia. W 1956 zostali zrehabilitowani[2].

3 grudnia 1964 okręt został poważnie uszkodzony wskutek wybuchu w przedziale akumulatorowym. W wyniku pożaru zginęło 8 członków załogi[3]. Po rocznej naprawie okręt wrócił do służby, ale nigdy nie wydano już rozkazu zanurzenia[2].

2 września 1969 został wycofany ze służby we flocie PRL (zdjęcie bandery 15 września). Złomowany w latach 1971-1972.

Dowódcy [edytuj]

Zachowane fragmenty okrętu [edytuj]

Ciekawostki [edytuj]

W latach 50. okręt "zagrał" w filmie Orzeł rolę swojego sławnego bliźniaka.

Przypisy

  1. WEU 1918-1939
  2. 2,0 2,1 Przemysław Semczuk. W cieniu Orła. „Newsweek Polska”, 11 stycznia 2009. 
  3. Starsi bosmani: Henryk Kalinowski, Czesław Wawrzyniak, bosmanmaci: Edward Zajt, Jan Zaprzałka, maci: Piotr Cellary, Jan Motyl, Józef Kasiński, Alfred Wrodarczyk

Zobacz też [edytuj]