ORP Warszawa (1988)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ORP Warszawa
ORP Warszawa
Historia
Położenie stępki 15 listopada 1966
Wodowanie 6 lutego 1968
 WMF ZSRR
Nazwa Smiełyj
Wejście do służby 27 grudnia 1969
Wycofanie ze służby 1988
 Marynarka Wojenna
Nazwa ORP Warszawa
Wejście do służby 1988
Wycofanie ze służby 2003
Los okrętu przeniesiony do rezerwy i zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 3850 t
pełna: 4950 t
Długość 146,2 m
Szerokość 15,8 m
Zanurzenie 4,8/6,8 m
Prędkość 35 w vmaks./18 w vek.
Zasięg 5.000 Mm/przy vek.; 2.700 Mm/przy vmaks.
Załoga 315
Napęd
cztery turbiny gazowe o mocy 17 650 kW (24000 KM) każda napędzające dwie śruby napędowe
Uzbrojenie
4 wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych P-21 i P-22 Termit2 (4xI)
4 działa uniwersalne AK-726 kalibru 76 mm(2xII)
4 działka szybkostrzelne AK-630M kalibru 30 mm
4 wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych systemu M-1 Wołna (2xII)
2 wyrzutnie bomb głębinowych
5 wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm (1xV)
Wyposażenie
lądowisko dla śmigłowca Anakonda

ORP Warszawa – polski niszczyciel rakietowy projektu 61MP (w kodzie NATO: typu Modified Kashin), drugi niszczyciel rakietowy, a trzeci okręt o tej nazwie, pełniący służbę w polskiej Marynarce Wojennej w latach 1988-2003.

Drugi niszczyciel rakietowy o nazwie ORP "Warszawa" został zbudowany w latach 1966-1969 w Nikołajewie (ZSRR) i początkowo pełnił służbę w radzieckiej marynarce pod nazwą "Smiełyj" (odważny), jako duży okręt zwalczania okrętów podwodnych. Został wciągnięty na listę floty ZSRR 20 grudnia 1968, a budowę ukończono 27 grudnia 1969. 9 stycznia 1970 wszedł w skład Floty Czarnomorskiej. Najpierw przeznaczony był do zadań dozorowych, później również do zwalczania okrętów podwodnych. W latach 1972-1974 został zmodernizowany do projektu 61MP i następnie trafił do Floty Bałtyckiej. Od grudnia 1982 do stycznia 1985 przeszedł remont kapitalny w Rydze[1]. W 1987 okręt został wydzierżawiony przez Polskę od ZSRR. Na przełomie października i listopada został przyprowadzony przez radziecką załogę. Uroczyste podniesienie polskiej bandery oraz nadanie nowej nazwy ORP "Warszawa" i numeru burtowego 271 nastąpiło 9 stycznia 1988 w Porcie Wojennym Gdynia. Matką chrzestną była Krystyna Antos, pracownica Huty Warszawa. Wchodził w skład 3 Flotylli Okrętów. Okręt stał się następnie jednostką flagową Marynarki Wojennej. Na przełomie 1992 i 1993 Polska odkupiła niszczyciel od Rosji za niską cenę, w zamian za anulowanie rosyjskich długów względem Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni (razem z okrętami podwodnymi ORP "Dzik" i "Wilk"). Po raz ostatni niszczyciel opuścił biało-czerwoną banderę 5 grudnia 2003 w macierzystym porcie, kończąc tym samym swoją niemal 16-letnią służbę w polskiej Marynarce Wojennej. Skreślony z listy floty został 1 grudnia 2003[1].

W polskiej służbie okręt przeszedł ponad 40 000 Mm, wystrzelił ćwiczebnie m.in. 31 pocisków plot, 8 pocisków przeciwokrętowych, 32 torpedy[1].

Wobec nieznalezienia kupca został przeniesiony do rezerwy MW i zezłomowany w Gdańsku.

ORP "Warszawa" już po ostatnim opuszczeniu bandery, przy nabrzeżu w basenie IX w Porcie Wojennym Gdynia. Czeka na odholowanie do miejsca, gdzie będzie już tylko rezerwą. Widoczny brak wież sześciolufowych armat przeciwlotniczych kalibru 30 mm AK-630 M.
15 sierpnia 2004 r.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • wymiary:
    • długość – 146,2 metra
    • szerokość – 15,8 metra
    • zanurzenie:
      • bez podkadłubowej stacji hydrolokacyjnej – 4,8 metra
      • z podkadłubową stacją hydrolokacyjną – 6,8 metra
  • wyporność:
    • standardowa – 3850 ton
    • normalna – 4250 ton
    • pełna – 4950 ton
  • napęd główny: cztery turbiny gazowe, po dwie typu DE-59P i DE-59L o mocy 17 650 kW (24000 KM) każda napędzające dwie śruby napędowe
    • prędkość:
      • maksymalna – 35 węzłów
      • ekonomiczna – 18 węzłów
    • zasięg:
      • przy prędkości ekonomicznej – 5000 mil morskich
      • przy prędkości maksymalnej – 2700 mil morskich
  • autonomiczność – 20 dób
  • załoga – 315 osób

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie wykrywania celów i kierowania uzbrojeniem[edytuj | edytuj kod]

  • system kierowania przeciwokrętowym uzbrojeniem rakietowym Koral-E
  • stacja radiolokacyjna dozoru powietrznego MR-310 Angara (Head Net-C)
  • stacja radiolokacyjna dozoru powietrznego MR-500 Kliwer (Big Net)
  • dwie stacje radiolokacyjne naprowadzania rakietowego uzbrojenia przeciwlotniczego Jatagan (Peel Group)
  • dwie stacje radiolokacyjne kierowania ogniem artylerii dużego kalibru MR-105 Turel (Owl Screech)
  • dwie stacje radiolokacyjne kierowania ogniem artylerii małego kalibru MR-123 (Bass Tilt)
  • podkadłubowa stacja hydrolokacyjna MGK-335 Platina (Bull Horn)
  • holowana stacja hydrolokacyjna Hosta (Mare Tail)
  • stacja hydroakustyczna MG-409K
  • system rozpoznawczy Nichrom-RR
  • system walki radioelektronicznej MP-401
  • system kierowania uzbrojeniem przeciw okrętom podwodnym Buria-61M

Wizyty zagraniczne (od 1989 r.)[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]

  • od 1988: kmdr por. Jerzy Wójcik
  • od października 1990: kmdr por. Zdzisław Płaczek
  • od 19 listopada 1998: kmdr ppor. Krzysztof Maćkowiak

Moneta NBP[edytuj | edytuj kod]

26 kwietnia 2013 roku Narodowy Bank Polski wydał monetę okolicznościową 2 zł, w serii "Polskie Okręty:" Niszczyciel rakietowy „Warszawa” . Dane techniczne:

  • Próba CuAl5Zn5Sn1
  • Stempel zwykły
  • Średnica 27,00 mm
  • Masa 8,15 g
  • Nakład do 800 000 [2] [3]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Opuszczenie bandery na ORP Warszawa w: Morza, Statki i Okręty nr 2/2004, s.9

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]