OSCAR 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
OSCAR 1
OSCAR 1.jpg
Inne nazwy 1961 Alpha Kappa 2
Indeks COSPAR 1961-034B
Zaangażowani Project OSCAR, USAF (USA)
Rakieta nośna Thor Agena B
Miejsce startu Vandenberg Air Force Base, USA
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 245[1] km
Apogeum 474 km
Okres obiegu 91,1 min
Nachylenie 81,2°
Mimośród 0,016982
Czas trwania
Początek misji 12 grudnia 1961 (20:40 UTC)
Koniec misji 1 stycznia 1962
Powrót do atmosfery 31 stycznia 1962
Wymiary
Kształt prostopadłościenny
Wymiary 0,30 m × 0,25 m × 0,12 m
Masa całkowita 4,5 kg


OSCAR 1 (ang. Orbiting Satellite Carrying Amateur Radio) – amerykański, pierwszy w historii, amatorski sztuczny satelita Ziemi. Do czasu wyczerpania się baterii, sygnał z satelity odebrało 570 radioamatorów z 28 krajów na świecie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

OSCAR 1 był pierwszym w historii satelitą zbudowanym przez radioamatorów i miłośników astronautyki. Grupie takich „zapaleńców”, którzy nazwali się Project OSCAR, będących głównie pracownikami firm elektronicznych znad Zatoki San Francisco, bez większych przeszkód udało się namówić Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, aby zastąpiły balast jednej ze swoich rakiet nośnych, który, prócz obciążania, nie miał żadnego innego praktycznego celu, ich prostym kilkukilogramowym satelitą. Na koszt budowy satelity, około 18 000 USD, złożyli się radioamatorzy z całych USA. Sam statek powstał w przydomowych warsztatach. Satelita został więc wyniesiony „na przyczepkę” z tajnym wojskowym satelitą wywiadowczym Discoverer 36.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Satelita miał kształt zbliżony do wycinka łagodnego łuku. Z jego górnej powierzchni wystawała 60 cm antena dipolowa. Kadłub oklejony był paskami o dużym współczynniku odbicia w celu kontroli temperatury. Zasilany był z baterii rtęciowej. Nie posiadał systemu kontroli położenia.

Ładunek[edytuj | edytuj kod]

OSCAR 1 przenosił nadajnik radiowy o mocy 140 mW, pracujący na częstotliwości 144,98 MHz (pasmo V, wg oznaczeń programu OSCAR). Nadawał on prostą wiadomość HI (ang. cześć) w alfabecie Morse'a (cztery kropki - dwie kropki). Częstość nadawania tego sygnału (koło 10 razy na minutę) była kontrolowana wewnętrznym termometrem satelity – tym samym przekazując informacje o temperaturze statku.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Baterie zasilające starczyły na 3 tygodnie działania. Sygnał nadajnika satelity został zarejestrowany na Ziemi przeszło 5000 razy, przez około 570 radioamatorów w 28 krajach.

Jako pierwsza sygnał odebrała stacja KCRVSB na Biegunie Południowym. Potem stacja KL7EBM, na wyspie Kodiak, na Alasce. Raporty radioamatorów z całego świata pomogły twórcom określić przesunięcie dopplerowskie sygnału, jego siłę, a nawet orbitę satelity.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Ta historyczna dla astronautyki misja dowiodła, że można amatorsko:

  • zaprojektować i zbudować w pełni funkcjonalnego sztucznego satelitę
  • śledzić satelity
  • odbierać i przetwarzać dane naukowe i inżynierskie

Udany lot OSCARA 1 doprowadził do utworzenia w 1969 organizacji AMSAT, która nadzoruje i koordynuje budowę amatorskich satelitów na całym świecie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NSSDC Master Catalog podaje inne parametry orbity: 241 × 484 km; okres 91,5 minuty; nachylenie 81,2°; e = 0,018012. Zbliżone do tego są parametry podawane przez Space 40: 235 × 488 km; okres 91,78 minuty; nachylenie 81,21°

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]