O psie, który jeździł koleją

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
O psie, który jeździł koleją
Autor Roman Pisarski
Miejsce wydania  Polska
Język polski
Typ utworu opowiadanie dla dzieci
Data I wyd. polskiego 1967
Pierwszy wydawca polski Biuro Wydawnicze "RUCH"
Pomnik psa Lampo na stacji Campiglia Marittima

O psie, który jeździł koleją – opowiadanie dla dzieci autorstwa Romana Pisarskiego, traktujące o losach psa o imieniu Lampo.

Książka jest w Polsce lekturą dla klas trzecich szkół podstawowych.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja utworu dzieje się we Włoszech. Pewien zawiadowca znajduje na stacji kolejowej kundelka, przygarnia go i nazywa Lampo (wł. Błyskawica). Zawiadowca, mający troje dzieci (Gina, Roberto i Adele) mieszka w mieście Piombino, a pracuje w miasteczku Marittima. Lampo cały dzień spędzał na stacji, a wieczorem wracał z zawiadowcą do jego domu na kolację.

Pies kilkakrotnie uciekał od swojego nowego właściciela. W czasie pierwszej wycieczki psa wszyscy martwili się, że Lampo już nigdy nie wróci, ale ich przypuszczenia nie sprawdziły się. Pewnego razu na stację kolejową przybył dziennikarz i kilka dni później w gazecie ukazało się zdjęcie kundelka wraz z opowiadaniami o jego przygodach i "podróżach" pociągiem. Zawiadowca i kolejarze szybko przyzwyczaili się do ucieczek psa. Podczas jednej z nich, gdy Lampo wyruszył do pewnego miasteczka, przytrzasnęły go drzwi pociągu. Jeden z pasażerów pociągnął więc za hamulec, by zatrzymać pociąg i uwolnić psa. Podczas zamieszania, które powstało w pociągu, Lampo wyskoczył i ukrył się w krzakach. Przypadkowo znalazła go jadąca na osiołku starsza pani i zabrała ze sobą. Pies został u niej przez całą zimę i sam wrócił do domu. Okazało się jednak, że naczelnik stacji kazał zawiadowcy pozbyć się psa. Zawiadowca wysłał więc Lampo do swojego wuja na Sycylię, ale i stamtąd pies uciekł, by wrócić na stację w Marittimie.

Któregoś dnia mała Adele bawiła się na torach, gdy nagle nadjechał pociąg. Kilka osób rzuciło się w jej kierunku, by ją uratować, ale to Lampo dobiegł pierwszy i zepchnął dziewczynkę z torów, co przypłacił życiem.

Pies Lampo[edytuj | edytuj kod]

Mieszaniec Lampo żył naprawdę w latach 50. XX wieku. Samodzielnie podróżował pociągami, przez co stał się najczęściej opisywanym i fotografowanym psem tamtych czasów. W 1961 zginął potrącony przez pociąg i pochowany pod akacją rosnącą przy stacji, a w rok później postawiono mu tam mały pomnik.