Obóz harcerski
Obóz harcerski – forma wypoczynku dzieci i młodzieży, wyjazd zorganizowanej grupy harcerzy, najczęściej drużyny, trwający powyżej 5–6 dni, przeciętnie 3 tygodnie[1][2]. Jest podstawową formą pracy harcerskiej[3].
Spis treści |
Rodzaje obozów[edytuj]
Wyróżnia się następujące rodzaje obozów harcerskich[1]:
- obozy stałe (najczęściej spotykane) – takie obozy harcerskie organizuje się w środku kompleksów leśnych, z daleka od miast i większych skupisk ludzkich[3], niekiedy w stałej bazie obozowej (stanicy obozowej, ośrodku)[1]; harcerze nocują zwykle w wojskowych namiotach (popularnych "dziesiątkach"), pod którymi samodzielnie budują prycze (rodzaj łóżka), półki, szafki i inne meble z drewna;
- zgrupowania obozów – są większą formą obozu stałego, dla większej liczny uczestników, np. drużyn całego hufca; harcerze podzieleni są na oddzielne podobozy, działające według własnego programu, zwykle podobóz taki wystawia drużyna lub szczep; jest też część wspólna – zgrupowanie (z komendą zgrupowania), wypełniająca zadania organizacyjno-gospodarcze (transport, zaopatrzenie, żywienie, służba zdrowia, kąpielisko itp.)[1];
- obozy wędrowne – organizowane dla harcerzy posiadających przygotowanie turystyczne i kondycyjne; noclegi odbywają się pod namiotami, w bazach i schroniskach turystycznych;
- obozy żeglarskie, spływy kajakowe, obozy górskie itp. – dla harcerzy z przygotowaniem specjalistycznym;
- obozy zagraniczne.
Wyjazdową formą wypoczynku podobną do obozu, ale przeznaczoną dla młodszych – zuchów, jest kolonia zuchowa. Formą krótszą niż obóz, trwającą do 5 dni, jest biwak.
W Związku Harcerstwa Polskiego wszystkie obozy i inne formy wypoczynku letniego przyjęto określać mianem Harcerskiej Akcji Letniej (HAL), a zimowego – Harcerskiej Akcji Zimowej (HAZ). Wyróżnia się także Nieobozową Akcję Letnią (NAL) i Nieobozową Akcję Zimową (NAZ) – organizowane w miejscu zamieszkania.
Wartość obozu w pracy harcerskiej[edytuj]
Dzięki temu, że obóz trwa średnio 21 dni, instruktor może zorganizować podczas nich zajęcia będące odpowiednikiem ponad 100 zbiórek harcerskich. Harcerze zdobywają więc większość doświadczenia na obozie.
| „ |
Otwarta, świeża atmosfera i koleżeństwo, wyrobione przez stałe ogniska, stwarzają najlepszy nastrój wśród chłopców i dają drużynowemu okazję daleko lepszą, niż jakakolwiek inna do ujęcia mocno swoich chłopców i wywarcia na nich osobistego wpływu. |
” |
| — Robert Baden-Powell, twórca scoutingu, Wskazówki dla skautmistrzów[4] | ||
Przebieg obozu[edytuj]
Na kilka dni przed obozem rozpoczyna się "kwaterka". Polega na przygotowaniu miejsca na obóz, zbudowaniu podstawowych obiektów obozu np. kuchni czy świetlicy. W kwaterce zwyczajowo bierze udział kadra oraz starsi harcerze. Potem następuje część właściwa obozu. Na zakończenie, podczas "depionierki" (rozpionirki), wszystkie obiekty zostają rozbite i teren wraca do pierwotnej postaci.
Rodzaje zajęć obozowych[edytuj]
- gry terenowe
- ogniska
- zwiady
- chatki
- podchody
- szlifowane technik harcerskich
- biegi na orientację
Zwyczaje obozowe[edytuj]
Większość środowisk posiada własne zwyczaje, związane z historią drużyny, szczepu bądź hufca. Jednak część utrwaliła się w wielu środowiskach harcerskich. Do najpopularniejszych należą:
- odcinanie linki z masztu podczas ostatniego apelu i przyczepianie jej do munduru
- budowanie totemów przez każdy z zastępów, który staje się ich symbolem
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Główna Kwatera ZHP: Uchwała Głównej Kwatery ZHP nr 67/2011 z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie Instrukcji organizacyjnej Harcerskiej Akcji Letniej i Zimowej. 2011-06-28. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ Naczelnictwo ZHR: Instrukcja organizacji obozów i biwaków (Załącznik do uchwały Naczelnictwa ZHR nr 242/2 z dnia 26 marca 2011 r.). [dostęp 2012-01-23].
- ↑ 3,0 3,1 Tomasz Maracewicz: Obóz harcerzy. grudzień 1998. ISBN 83-87896-19-5.
- ↑ Robert Baden-Powell: Wskazówki dla skautmistrzów. sierpień 1998. ISBN 83-910308-8-1.
