Oberto I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Oberto I - (Otbert I, zm. 15 października 975) – włoski margrabia, założyciel rodu Obertenghi, władający w X wieku terenami w północnych Włoszech, za czasów Berengara II i Ottona I.

Za ojca Oberta I uważa się hrabiego Mediolanu Adalberta. W 951 roku Oberto I już jako hrabia Mediolanu otrzymał księstwo Luni. W wyniku podziału państwa przez Berengara II na trzy marchie: Turynu, Wschodnią i Zachodnią, został Margrabią Marchii Wschodniej, od jego imienia zwanej też "Marca Obertenga". Jego władztwo obejmowało hrabstwo Mediolanu, margrabstwo Genui oraz Luni, Tortonę, Bobbio , Parmę i Piacenzę , Modenę i Reggio Emilia , Ferrarę i Ascoli Piceno. Od Oberta I wywodzą się rody d`Este, Pallavicini, Parodi, Malaspina.

Oberto I z nieznaną z imienia żoną miał sześcioro dzieci:

  • Adalberta [II] - ojca Oberta [III] i Adalberta [III], ojca Oberta [IV], ojca Oberta Pallaviciniego, założyciela rodu Pallavicinich
  • Oberta II - księcia Luni, ojca Alberta Azza I, od syna którego wywodzi się ród Este
  • Anzelma
  • Bertę
  • Oberta Obizza II
  • i Alberta - hrabiego Parodi[1]

Przypisy

  1. Ch. Cawley: Medieval Lands.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]