Obice da 210/22 modello 35
| Obice da 210/22 modello 35 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Ansaldo |
| Rodzaj | haubica |
| Historia | |
| Prototypy | 1935 |
| Produkcja seryjna | 1938-?? |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 210 mm |
| Długość lufy | 5000 mm |
| Donośność | 15 400 m |
| Prędkość pocz. pocisku | 560 m/s |
| Masa | 24 030 kg (marszowa, po rozłożeniu) 15 885 kg (bojowa) |
| Kąt ostrzału | 0° do +70° (w pionie) 75° (w poziomie) |
Obice da 210/22 modello 35 – włoska haubica z okresu II wojny światowej.
W drugiej połowie 30. podjęto decyzję o modernizacji włoskiej ciężkiej artylerii i zastąpieniu użytkowanych wzorów ciężkich dział nowym wzorem armaty kalibru 150 mm i haubicy kalibru 210 mm[1].
Prototyp haubicy powstał w 1935 roku w podporządkowanym armii Servizio Tecnici Armi e Municioni. Haubica miała dwuogonowe łoże z czterema kołami (z każdej strony znajdowały się dwa zamocowane do wahliwego wózka). W pozycji bojowej działo było opuszczane na platformę znajdującą się pod łożem, a koła były unoszone. Ogony działa były mocowane do ziemi przy pomocy wbijanych ostrzy. Po ich wyjęciu możliwy był obrót całego działa o 360° (płyta na której spoczywało działo pełniła więc także funkcje obrotnicy)[1].
Produkcję seryjną działa przyjętego do uzbrojenia jako Obice da 210/22 modello 35 miały podjąć zakłady Ansaldo w Pozzuoli. Zgodnie z zamówieniem z 1938 roku miało powstać co najmniej 346 dział modello 35. Realizacja zamówienia postępowała jednak powoli. W 1942 roku armia włoska miała na stanie 20 haubic modello 35 (5 we Włoszech, 15 w jednostkach walczących na terenie ZSRR). Tak wolna realizacja zamówienia była spowodowana z jednej strony powolną produkcją, z drugiej eksportem dział tego typu na Węgry. Zakupione przez Węgrów haubice otrzymały oznaczenie 21 cm21 39.M. Zmodernizowali oni podwozia zakupionych haubic (wersja 2121 cm21 40.M), a w 1944 roku rozpoczęli produkcję zmodyfikowanych dział pod oznaczeniem 2121 cm21 40a.M[1].
Po kapitulacji Włoch w 1943 roku produkcja haubic modello 35 była kontynuowana na potrzeby oddziałów Wehrmachtu stacjonujących we Włoszech. Przyjęły one ją do uzbrojenia pod oznaczeniem 2121 cm Haubitze21 520(i) i używały do zakończenia wojny[1].
Po wojnie zakłady Ansaldo próbowały kontynuować produkcję dział tego typu, ale wobec nasycenia rynku bronią wyprodukowana jeszcze podczas wojny nabywców nie udało się zdobyć i produkcję tego modelu zakończono[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chris Chant: Artillery. Londyn: Amber Books, 2005, s. 75. ISBN 1904687415.
Bibliografia [edytuj]
- Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes £ Noble Books, 1998, s. 125. ISBN 0-7607-1022-8.
|
||||||||||||||