Obiekty początkowy i końcowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Obiekt początkowy (końcowy) - dla ustalonej kategorii
, obiekt
o tej własności, że dla każdego obiektu
tej kategorii istnieje dokładnie jeden morfizm
(odpowiednio
). Obiekt początkowy i końcowy danej kategorii, o ile tylko istnieją, są wyznaczone jednoznacznie z dokładnością do (jedynego) izomorfizmu. Obiekt który jest jednocześnie początkowy i końcowy nazywany jest obiektem zerowym kategorii
.
Przykłady[edytuj]
- Zbiór pusty jest obiektem początkowym w kategorii wszystkich zbiorów. Każdy zbiór jednoelementowy jest obiektem końcowym tej kategorii.
- W kategorii wszystkich grup, obiektem początkowym, a zarazem końcowym (a więc zerowym), jest grupa jednoelementowa.
- W kategorii punktowanych przestrzeni topologicznych (tj. przestrzeni z wyróżnionym punktem, w której od morfizmów wymagamy by przeprowadzały wyróżnione punkty na wyróżnione punkty), obiektem zerowym jest przestrzeń jednopunktowa.
- W kategorii wszystkich pierścieni z jedynką, obiektem początkowym jest pierścień liczb całkowitych, obiektem końcowym, natomiast, pierścień zerowy.
- Każdy zbiór częściowo uporządkowany
może być rozpatrywany jako kategoria, której obiektami są elementy zbioru
. Powiemy, że istnieje morfizm między elementami
wtedy i tylko wtedy, gdy
. Kategoria ta ma obiekt początkowy (końcowy) wtedy i tylko wtedy, gdy w zbiorze
istnieje element najmniejszy (odpowiednio największy).
Bibliografia[edytuj]
- Andrzej Białynicki-Birula: Zarys algebry. Warszawa: PWN, 1987, s. 66.
może być rozpatrywany jako kategoria, której obiektami są elementy zbioru
. Powiemy, że istnieje morfizm między elementami
wtedy i tylko wtedy, gdy
. Kategoria ta ma obiekt początkowy (końcowy) wtedy i tylko wtedy, gdy w zbiorze