Objaw Lasègue'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Objaw Lasègue'a (ang. Lasègue's sign) – objaw polegający na niemożności podniesienia kończyny dolnej w pozycji leżącej. Wskazuje na kompresję nerwu kulszowego. Ponadto może mu towarzyszyć trudność w unoszeniu bioder i całego ciała z pozycji leżącej przy wyprostowanych kończynach dolnych, spowodowana występującym wtedy bólem. Pacjent może wykonać tę czynność dopiero po uprzednim zgięciu nóg w stawach kolanowych. Objaw Lasègue'a jest charakterystyczny dla rwy kulszowej[1].

Objaw Lasègue'a ma dwie odmiany:

  1. pierwsza polega na wystąpieniu bólu wzdłuż wyprostowanej kończyny dolnej podczas jej biernego unoszenia
  2. drugą wywołuje się zginając kończynę w stawach biodrowym i kolanowym a następnie prostując. Podobnie o objawie dodatnim świadczy wystąpienie nagłego bólu wzdłuż kończyny.

Znaczenie posiada kąt (w stosunku do poziomu) przy którym występuje ból, świadczy on bowiem o zaawansowaniu zmian.

Nazwa objawu pochodzi od francuskiego lekarza Charlesa Lasègue'a (1816-1883)[2]. Niezależnie od niego, w 1884 objaw opisał serbski neurolog Laza Lazarević (1851-1891).

Przypisy

  1. Antoni Prusiński, Podstawy neurologii klinicznej, Warszawa 1989, ISBN 83-200-1407-7
  2. Lasègue's sign w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.