Objaw Schobera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Objaw Schobera (ang. Schober's sign) – test służący do oceny zakresu zgięcia w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Osoba badająca zaznacza na skórze pacjenta znajdującego się w pozycji stojącej położenie dwóch punktów:

  • wyrostka kolczystego piątego kręgu lędźwiowego (L5) oraz
  • punktu położonego 10 cm powyżej pierwszego (należy odmierzyć od 1 punktu odcinek 10 cm wzdłuż kręgosłupa w kierunku dogłowowym i zaznaczyć jego drugi koniec).

Następnie pacjent wykonuje skłon do przodu. W tej pozycji badający ponownie mierzy odległość pomiędzy zaznaczonymi wcześniej punktami. Przy prawidłowej ruchomości odległość ta powinna ulec zwiększeniu o ok. 4,5 cm (tj. ~4,5 cm)[1].

Objaw opisał niemiecki lekarz Paul Schober (1865-1943) w 1937 roku[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Irena Zimmermann-Górska Choroby reumatyczne, str. 43 (PZWL, Warszawa 2004) ISBN 83-200-2918-X
  2. Schober P. Lendenwirbelsäule und Kreuzschmerzen. Münchener mediziniche Wochenschrift 9: 336-338 (1937)
  3. Schober's sign w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.