Oblężenie Durazzo
| Oblężenie Durazzo Wojny Bizancjum z Normanami |
|||||||||||||||||
 Robert Guiscard z bratem Rogerem I
|
|||||||||||||||||
| Czas | 1081–1085 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Dyrrachium (Durres) | ||||||||||||||||
| Terytorium | Albania | ||||||||||||||||
| Wynik | Ostateczne zwycięstwo floty weneckiej | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Walki Bizancjum z Normanami |
|---|
|
Montepeloso (1041) - Montemaggiore (1041) - Tarent (1052) - Oria (1055) - Bari (1068) - Durazzo (1081) - Brundizjum (1156) - Eubea (1157) - Strymon (1185) |
Oblężenie Durazzo – oblężenie, które miało miejsce w latach 1081–1085 w trakcie walk Bizantyjczyków z Normanami.
W pierwszej połowie XI wieku flota normańska Roberta Guiscarda księcia Apulii i Kalabrii zajęła Korfu i po zwycięstwie nad flotą bizantyjską rozpoczęła oblężenie portu Durrazo (Durrës), będącego ważnym punktem handlowym Cesarstwa Bizantyjskiego. Zaniepokojony cesarz Aleksy I Komnen poprosił wówczas Wenecjan o pomoc w walce z Normanami. W roku 1081 flota wenecka licząca 60 galer dowodzona przez dożę Vitale Faliero wyruszyła w rejon Durres. Walki toczone ze zmiennym szczęściem toczyły się do roku 1085 i zakończyły się całkowitym rozbiciem floty Normanów. W dowód wdzięczności cesarz przyznał Wenecji szerokie przywileje handlowe.
Bibliografia [edytuj]
- Zygmunt Ryniewicz, Leksykon bitew świata, Almapress, Warszawa 2004.
