Oblężenie Fort William

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Fort William
II powstanie jakobickie
Scotland-Ben Nevis-Fort William (Location).png
Lokalizacja fortu
Czas 20 marca-3 kwietnia 1746
Miejsce Fort William
Terytorium Szkocja
Wynik zwycięstwo sił rządowych
Strony konfliktu
Królestwo Wielkiej Brytanii Klany wierne Jerzemu II Jacobite Standard (1745).svg Klany jakobickie

Królestwo Francji (987-1791) Francuscy artylerzyści

Dowódcy
kapitan Scott generał-major Cameron
Siły
nieznane ok. 1 700 ludzi (w tym 200 Francuzów)
Straty
nieznane nieznane
Union flag 1606 (Kings Colors).svg II powstanie Jakobitów Jacobite Banner.png

HighbridgePrestonpans1. CarlisleClifton Moor2. CarlisleInverurieFalkirk – Fort William – Culloden

Union flag 1606 (Kings Colors).svg Powstania Jakobitów Jacobite Banner.png

Powstanie Jakobitów w Szkocji (1689-1690) - Killiecrankie (1689) - Dunkeld (1689) - Cromdale (1690) - Wojna irlandzka (1689-1691) - I powstanie jakobickie (1715-1721) - Preston (1715) - Brahan (1715) - Inverness (1715) - Sheriffmuir (1715) - Glen Shiel (1719) - Glen Affric (1721) - Coille Bhan (1721) - II powstanie jakobickie (1745-1746) - Highbridge (1745) - Prestonpans (1745) - Carlisle (1745) - Clifton Moor (1745) - II Carlisle (1745) - Inverurie (1745) - Falkirk (1746) - Fort William (1746) - Blair Castle (1746) - Littleferry (1746) - Culloden (1746)

Oblężenie Fortu Williamoblężenie, które było częścią II powstania jakobitów i trwało od 20 marca do 3 kwietnia 1746 roku.

Przed rozpoczęciem oblężenia, Jakobici zmusili do poddania się, po zaledwie dwóch dniach, Fort Augustus, skąd zabrali artylerię. 20 marca siły Cameronów i MacDonaldów dotarły pod Fort William i rozpoczęły oblężenie. Jednocześnie wysłano list do przywódcy Jakobitów, księcia Karola, w którym obydwa klany wypowiedziały wojnę klanowi Campbell, argumentując to licznymi zbrodniami Campbellów popełnionymi na tych klanach (m.in. spalenie 400 domów)

Pomimo dwóch tygodni oblężenia załoga trzymała się mocno, ponieważ brytyjska marynarka dostarczała im żywność przez jezioro Loch Linnhe. 22 marca Jakobici wysłali do obrońców list z propozycją poddania się, jednak dowódca fortu odparł, że będzie walczyć do ostatniego żołnierza. Do końca marca trwał wzajemny ostrzał artyleryjski, ale 31 marca niespodziewany wypad oblężonych zniszczył większość jakobickich dział i poczynił znaczne straty w ludziach.

Ostatecznie, 3 kwietnia Jakobici zrezygnowali z oblężenia zupełnie i wycofali się.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]